Ster-honkballer lacht om zichzelf

Honkballer Alex Rodriguez was dit jaar een fenomeen in de Amerikaanse competitie.

Misschien wel omdat hij leerde zichzelf te relativeren.

Alex Rodriguez, de honkballer van 252 miljoen dollar, zit op een materiaalwagen in de catacomben van het honkbalstadion. Het is eind september en het reguliere honkbalseizoen zit er bijna op; Rodriguez (32) oogt ontspannen. Hij heeft zojuist zijn 54ste homerun geslagen voor zijn team de New York Yankees en is toegejuicht door het publiek. „MVP, MVP”, riepen de supporters terwijl Rodriguez een rondje langs de honken rende. De verwachting is dat hij in november tot ‘Most Valuable Player’ – beste honkballer van de Amerikaanse competitie – wordt gekozen. De statistieken spreken boekdelen: 54 homeruns, 156 honkslagen waaruit teamgenoten punten scoorden, 143 keer zelf gescoord. Geen andere speler komt daar bij in de buurt.

Net zo belangrijk als de statistieken is het feit dat ‘A-Rod’, zoals zijn bijnaam luidt, in zijn vierde seizoen bij de Yankees eindelijk door zijn teamgenoten is geaccepteerd. Een slepende, jarenlange ruzie met aanvoerder en teamicoon Derek Jeter is bijgelegd. Een intiem avondje met een stripper in Canada – breed uitgemeten in de roddelpers van New York – heeft zijn prestige onder honkballers geen kwaad gedaan. Zittend op het karretje geeft Rodriguez een informele persconferentie.

De nieuwe Rodriguez, zegt hij over zichzelf, werd geboren in een wedstrijd aan het begin van de competitie. Wat gebeurde? Een tegenstander sloeg een pop-up, een hoge bal, recht op hem af. Een makkie, eenvoudig te vangen. Maar nee, hij beoordeelde de bal fout, en miste hem: honkslag voor de tegenpartij. Het publiek jouwde hem uit, hij kromp ineen: niet wéér. Vanuit zijn ooghoeken keek hij naar zijn teamgenoten: ze lachten. Leedvermaak? Nee, ze lachten hem niet uit maar tóe. Rodriguez deed mee, hij lachte ook. Om zichzelf, vanwege de beginnersfout. Een loden last viel van zijn schouders: de man met het salaris van ruim 25 miljoen dollar per jaar kon zichzelf relativeren. Voor het eerst in zijn leven.

De schrijver Richard Ben Cramer luistert toe, terwijl Rodriguez zijn verhaal doet. Ben Cramer (57) schrijft een boek over Rodriguez. Dat zit zo. Vorig seizoen bakte Rodriguez er niets van. Hij stapelde fout op fout, werd gemeden door zijn teamgenoten en neergesabeld door de pers. Cramer kon het niet langer aanzien. „Ik vroeg mij af”, zegt hij, „hoe het mogelijk is dat de man die als de beste honkballer van Amerika gold erin was geslaagd zo’n karikatuur van zichzelf te worden.”

Sindsdien volgt Cramer, een gevierd schrijver over politiek en sport (een biografie over Joe DiMaggio) Rodriguez van wedstrijd naar wedstrijd. Cramer: „Zeven jaar geleden tekende hij zijn contract van 252 miljoen. Daarmee werd hij de best betaalde honkballer uit de geschiedenis. Aanvankelijk speelde hij voor de Texas Rangers. Na drie jaar namen de Yankees zijn contract over. Wie naar New York gaat begint opnieuw, ook al ben je nog zo goed. Niet dat Rodriguez faalde: hij sloeg elk seizoen ruim dertig homeruns. Maar hij voelde zich zó niet op zijn gemak bij de Yankees, dat hij de domste fouten maakte. De pers zag dat hij leed en schreef hem het graf in. Zijn tijd bij de Yankees dreigde een drama te worden.”

Toch wist Rodriguez wat hem in New York te wachten stond. Hij werd er in 1975 geboren, een kind van immigranten uit de Dominicaanse Republiek. Zijn ouders wilden terug naar hun vaderland, maar toen ze het daar financieel niet redden, besloten ze opnieuw de oversteek naar Amerika te wagen. Berooid kwamen ze in Miami aan, waar Alex opgroeide. Hij gold op de middelbare school al als een uitzonderlijk talent. In 1993 werd hij voor een half miljoen dollar ingelijfd door de Seattle Mariners. Een jaar later, op zijn achttiende, debuteerde hij in de Major Leagues. In 1995 brak hij definitief door als veldspeler (korte stop) en homerunslagman. Daarna ging het vooral in financieel opzicht snel: in 1997 werd zijn salaris verhoogd tot ruim één miljoen, in 2000 tot ruim vier miljoen dollar per jaar. In 2001 tekende hij bij de Texas Rangers een tienjarig contract voor 252 miljoen dollar. Cramer: „Daardoor veranderde alles. Ineens was hij bigger than the game. Hij behoorde, met basketballer Michael Jordan en golfer Tiger Woods, tot de uitzonderlijk rijke en universeel bekende sportmannen. Als je zo goed bent en zo veel verdient als Rodriguez wil iedereen kennis met je maken. Hij rekent Bill Gates en Bill Clinton tot zijn kennissen, is bevriend met de rapper Jay-Z. Rodriguez stond voor de vraag: hoe geef ik mijn in materieel opzicht grenzeloze leven inhoud en structuur? Dat heeft hij goed gedaan. Zodra het honkbalseizoen is afgelopen wisselt hij zijn uniform in voor een zakenpak van Armani, en loopt hij het makelaarskantoor Newport Properties in. Zíjn kantoor.”