Schuim

Beroepsmatig leg ik regelmatig een kort huisbezoek af bij een oude, slechtziende dame.

Altijd vraagt ze vriendelijk of ik koffie wil.

„Nee, dank u, ik moet verder.” Deze keer ga ik overstag. „Ja, graag met warme melk.”

Al keuvelend belanden we in haar keuken. Mevrouw woont al 50 jaar in het grote huis, ze kan zich er prima redden, alles staat al zo lang op dezelfde plaats.

Het steelpannetje gaat op het vuur, nu nog een mooi schuimkraagje op de melk.

Ik kan nog net voorkomen dat het opkloppen met de afwasborstel gebeurt. Heerlijk bakje.

Annette van den Bos

Bijdragen van lezers zijn welkom op www.nrc.nl/ik