Fooddesign

Wat is fooddesign? Voedselontwerp, letterlijk, maar wat houdt het in? Als ik een recept opschrijf, is dat dan ook een voedselontwerp? En als mijn jongste zoon op zijn bord een toren bouwt van gebakken aardappels, plakjes komkommer, een tartaartje en een klodder ketchup? Moet ik het zoeken in de moleculaire stroming, waar met behulp van stikstof en alginaten naar nieuwe smaaksensaties wordt gezocht? Bestaat er eigenlijk een definitie van het woord fooddesign?

Deze week ga ik me verdiepen in de wereld van het ‘bedachte eten’. Aanleiding is de Dutch Design Week die vanaf aanstaande zaterdag 20, tot en met 26 oktober wordt gehouden in Eindhoven. De link met eten zit hem in het satellietproject Eat Drink Design, dat tegelijkertijd plaatsvindt en waarover ik later deze week meer zal vertellen. Wie nieuwsgierig is kan alvast kijken op www.eatdrinkdesign.nl. Ook ben je bij deze uitgenodigd om zelf aan het eetontwerpen te slaan. Stuur een foto van jouw eigen fooddesign naar klik@nrc.nl en wellicht wordt hij hieronder in de rubriek Klik geplaatst.

Eerst maar eens een recept, euh, voedselontwerp. Nu ik er een probeer te bedenken, merk ik dat ik daar helemaal niet goed in ben. Gerechten ontstaan meestal onder mijn handen, en niet als concept in mijn hoofd. Misschien is dat het wel, wat mij lichtjes tegen de borst stuit: dat het designen van voedsel zo cerebraal lijkt, terwijl eten bereiden in wezen een emotionele handeling is. Misschien dat daarom ook mijn experimentje van afgelopen zaterdagavond compleet mislukte.

We waren uitgenodigd bij vrienden en ik zou kaas en wijn meenemen bij wijze van dessert. Toen bedacht de ad hoc opgetrommelde fooddesigner in mij dat het geestig zou zijn om de wijn te eten en de kaas erbij te drinken. Dus maakte ik een gelei van rode wijn, en een soep van cabrales en slagroom. Warm, als saus voor pasta was-ie wellicht best aardig geweest, maar koud en opgeschuimd met een staafmixer zoals ik hem serveerde, was de soep ronduit niet te eten. Zonde van de cabrales, vooral omdat de wijngelei wel lekker was en uitstekend zou hebben gesmaakt bij doodgewone, niet-gedesignde puntjes blauwe kaas.

1 fles rode wijn

(zonder veel tannines)

2 kruidnagels

5 zwartepeperkorrels

1 takje tijm

¼ kaneelstokje

5 blaadjes witte gelatine, geweekt in koud water

2 eetlepels suiker

2 eetlepels honing

Breng de wijn samen met de kruiderij aan de kook en laat inkoken tot er de helft van over is. Schenk de vloeistof door een zeef en los er de suiker, honing en uitgeknepen gelatine in op. Schenk de wijn in een laag, rechthoekig schaaltje dat je hebt bekleed met vershoudfolie en laat minstens drie uur opstijven in de koelkast. Stort de gelei op een plank en snijd hem in blokjes of puntjes.

Discussieer mee over zin en onzin van fooddesign op www.nrc.nl/kokenetc.