Praalslot Veneria gaat open

Meer dan tien jaar is er gewerkt om het paleis van Veneria bij Turijn in zijn oude luister te herstellen. Morgen gaat het ‘Versailles van Italië’ open voor het publiek.

De grote galerij van Venaria Reale Foto Reuters The Great Gallery is viewed at the newly refurbished palace of Venaria Reale in Turin October 3, 2007. Turin's bid to rebrand itself as a tourist destination reaches a climax this week with the opening of the Venaria Reale, an exquisite Baroque palace that has been compared with Versailles. To match feature TURIN-MAKEOVER/ REUTERS/Alessandro Garofalo (ITALY) REUTERS

Na elf jaar restaureren en 200 miljoen euro investeren gaat morgen het Italiaanse Versailles open voor het publiek, het paleis van Veneria bij Turijn. Honderd zalen, 1000 vierkante meter fresco’s, 80 hectare tuin en anderhalve kilometer parcours voor de bezoeker die dit door Unesco tot „erfgoed van de mensheid” uitgeroepen praalslot wil bezoeken.

In een tentoonstelling wordt vanaf morgen het leven in het slot weer opgewekt. Op de muren van 11 kamers worden scènes geprojecteerd, waarin 150 acteurs het leven in het kasteel verbeelden. Dit alles geregisseerd door de Britse regisseur Peter Greenaway. Ruim 450 beelden, documenten en topschilderijen geleend van Versailles, de Hermitage, het Prado en andere musea zijn bijeengebracht.

De ‘Reggia di Veneria’ bereikte zijn ultieme grandeur dankzij de ambitieuze hertog van Savoye, Victor Amadeus II. Deze regeerde een ministaat die met een been in Frankrijk en een in het huidige Italië stond. De Savoyse hertog nam het op tegen zijn verre familielid en voormalige beschermer Lodewijk XIV, de Franse zonnekoning. Met Nederlandse en Engelse financiële hulp versloeg hij hem in 1706 bij Turijn. In 1713 werd hij koning van Sicilië en later van Sardinië.

Bij die nieuwe status hoorde een groot paleis. Victor Amadeus besloot het jachtslot bij Veneria, dat zijn vader Karel Emanuel II had gebouwd, fors uit te breiden, zodat het kon wedijveren met Versailles. Het moest net als het Franse voorbeeld een paleis worden dat de aan God ontleende almacht van de absolute vorst verbeeldde.

In 1751 was het kunststuk definitief klaar. Een façade van 340 meter, niet zo lang als de 550 meter van Versailles, maar toch met vergelijkbare megalomane pretenties. 8000 personen woonden in het paleis. Ze namen deel aan de feesten, genoten van de copieuze diners, de barokke balletten en vuurwerken die nooit leken te eindigen. Alles draaide om de koning wiens achterkleinkinderen in 1870 Italië definitief zouden verenigen. Wie dicht bij de troon mocht komen, stond hoog in de hiërarchie.

Tot 1830 bleef het feest. Daarna werd het gebouw een kazerne. Vanaf 1950 tot 1996 stond het leeg. In 1996 besloot de minister van Cultuur om het weer in zijn oude luister te herstellen.