Islam zal westerse waarden moeten inlijven

Kardinaal Simonis heeft beweerd dat de islam wezensvreemd is aan de westerse cultuur, omdat die door en door christelijk zou zijn (NRC Handelsblad, 24 september). Hij zal zich hierbij voornamelijk op het verleden moeten beroepen, en dan nog op een bepaalde periode van dat verleden. Ooit werden deze streken gekerstend, hetgeen betekent dat het christendom toen van buiten uit werd ingevoerd. Het christendom heeft inderdaad in West-Europa een culturele eenheid bereikt gedurende de Middeleeuwen, alhoewel het veel van die cultuur aan de Arabieren heeft ontleend. Nadien is dat christendom uiteengevallen. Met name het katholicisme is lange tijd voor wezensvreemd aan de Nederlandse cultuur doorgegaan en heden zien sommigen er nog een inmenging in van een vreemde mogendheid, Vaticaanstad. Het protestantisme viel in vele scherven uiteen en is onlangs om zuiver organisatorische redenen weer wat meer één geworden. Inmiddels heeft de ontkerstening zwaar toegeslagen. Het is misschien juister te zeggen dat het er voor de hedendaagse Nederlandse cultuur niet meer toe doet of men christen is of niet. En het orthodoxe jodendom? Is dat niet, althans naar de maatstaven van Simonis, even wezensvreemd aan onze cultuur als de islam? En vergeten we wellicht dat allen die als Nederlander geboren zijn vóór de Tweede Wereldoorlog geboren zijn in het toenmalig grootste islamitische koninkrijk ter wereld, het Koninkrijk der Nederlanden? Nee, de vraag moet gesteld worden met betrekking tot de toekomst. Als de islam in Europa wil gedijen, zal hij westerse waarden moeten inlijven. Inmiddels moeten wij leren leven met allen die hier wonen en ernaar streven dat iedereen zich hier thuis kan voelen. Dat is wat ik noem een humanistisch streven, waarbij niemand wordt uitgesloten.