Desinformatie over islam gaat stug door

Jos de Beus stelt in een artikel over islamkritiek dat in Nederland sprake is van religieuze praktijken die in strijd zijn met de geest van onze grondwet waaronder `besnijdenis van vrouwen` (Opiniepagina, 8 oktober). Van populistische politici als Wilders en Verdonk kan men dit verwachten. Maar kan de wetenschapper De Beus dit zomaar zeggen? Vrouwenbesnijdenis komt voorzover ik weet veelvuldig voor bij moslimvrouwen, christenvrouwen en andere vrouwen in het Midden-Oosten en Afrika ten zuiden van de Sahara. De hoogste religieuze autoriteit van de gezaghebbende Al-Azhar moskee te Caïro, Mohammed Sayyed Tantawi, heeft reeds meermalen publiekelijk verklaard dat hij in de islam geen norm vindt die verplicht tot besnijdenis. Ook het Hoog Administratief Gerechtshof van Egypte heeft in 1997 een arrest gewezen waarin vrouwenbesnijdenis in strijd wordt geacht met de shari`a. Men moet het dus in Egypte, evenals in andere Arabische landen, vooral als een volksgebruik zien, en niet als een religieuze praktijk. In de grootste moslimlanden als Pakistan, Bangladesh en Indonesië is vrouwenbesnijdenis überhaupt tamelijk onbekend.

Op de mediapagina van diezelfde dag werd het programma `Tegenlicht` aangekondigd. Het ging over Turkije: `Centraal staat de vraag of democratie en islam eigenlijk wel kunnen samengaan. Wordt Turkije de eerste echte islamitische democratie?` Wat een vraag. De populisten en de zogenaamde intellectuelen van de ` islamkritiek` kunnen weer tevreden zijn. Hun desinformatie wordt braaf nagepraat. Dat het grootste moslimland ter wereld, Indonesië, al weer jaren een democratie is, zijn we even vergeten. We hebben het te druk met ons eigen `islamdebat`.