Cinekid is groot geworden

Vanavond opent Cinekid met de nieuwe tv-serie De Daltons. In vier artikelen belichten wij op deze pagina aspecten van het festival voor kinderfilm en andere jeugdcultuur.

In de Maleise kinderfilm ‘Mukhsin’ (2006) komt de vriendschap van Mukhsin en Orked onder druk te staan.

Jongens, wat zijn jullie gróóóót geworden!!! Dat is zo’n beetje gruweluitspraak nummer één uit een kinderleven. Maar vanavond mag-ie even, want dan opent het 21ste Cinekid filmfestival in Amsterdam met de nieuwe reeks van de televisieserie De Daltons van Rita Horst en Robert Alberdingk Thijm. In de eerste serie volgden we Erik, Jelle, Daantje en Tim, de vier broers die avonturen beleefden op zolder, in de kelderkast of in de boomhut. Nu is het zeven jaar later en zijn de jongens pubers geworden. Maar Tim, door wiens ogen wij de avonturen volgen, is nog steeds te klein voor de groten, en broertje Daantje nog steeds te klein voor hem.

Groot geworden is ook het festival, dat met 21 jaar volwassen is geworden, en inmiddels tot dertig steden buiten Amsterdam is uitgebreid. Centraal staat nog steeds de ‘betere’ jeugdfilm, maar minister Plasterk (Cultuur) kan ook z’n lol op met verantwoorde installaties, games en websites waar de jeugd mediawijs wordt opgevoed. Het lijkt erop alsof het festival minder dogmatisch omspringt met wat dan precies die ‘betere’ jeugdfilm is. Kabouter Plop zal je er niet tegenkomen, en als vanouds komen de interessantste films uit Scandinavië, dat een rijke kinderfilm-traditie kent, met vooral films die ‘moeilijke’ problemen niet schuwen.

Schrijfster Carry Slee schuwt de problemen ook niet, zo blijkt uit de film Timboektoe, die vorige week uitkwam. De film, waarin een stel narrige pubers door hun ouders naar een camping in Frankrijk wordt meegesleurd, zit vol sociale en persoonlijke problemen. Toch wordt de film niet goed genoeg bevonden voor een vertoning op Cinekid. Terwijl verwante films wel op Cinekid worden getoond. Zoals Wild Chicks in Love, een aflevering uit een Duitse reeks films en jeugdboeken over tien pubers en hun eerste zoen. Of The Substitute, een Deense bijna-psychologische horror met een knipoog naar The Matrix, over enge invallerares.

Het verschil tussen Timboektoe en de Cinekid-films zit ’m in de gelaagdheid. Een Cinekid-film is bij voorkeur nooit alleen maar een film over de dood van een moeder. Het liefst is het ook een film die letterlijk gaat over een buitenaardse invasie. Het liefst neemt zo’n film alle soorten realiteit, van het alledaagse tot het meest magische, even serieus.

Dan kan het gebeuren dat een overleden opa je in zijn wolkenauto meeneemt voor een ritje, zoals in de Portugese film Atrás das nuvens. Of dat je vriendinnetjes wordt met een wolf, zoals in het het lichtelijk zalvende Finse Mystery of the Wolf. Bijzonder zijn ook de films uit verre filmculturen, zoals het Maleisische familieportret Mukhsin, over het universele probleem: ‘Wat als je beste vriend verliefd op je wordt?’ En het thrillerachtige Dorm uit Thailand, over een jongen die naar een internaat wordt gestuurd waar de geest van een verdronkene rondspookt.

Allemaal films die geschikt zijn voor kinderen, die zich niet meteen laten afschrikken als een shot langer dan dertig seconden duurt. De ervaring leert dat kinderen uit zichzelf tamelijk waardevrij van zogenaamd moeilijke films kunnen genieten. Het is meestal meer een kwestie van aanbod. En dat biedt Cinekid.

Meer informatie te lezen op www.cinekid.nl