Wie is jouw knuffel? Vertel het ons

Zita Verbeek (8) vindt haar varkentje Tiefona belangrijk omdat zij haar tranen droogt.

Mijn knuffel is Tiefona. Zij is een varken omdat ik van varkens hou. Ik kreeg haar toen ik twee was.

Knuffels moet je altijd naar hun kontje toe aaien. Dan zijn ze het zachtst. Tiefona moet je naar voren aaien, naar haar hoofdje toe. Naar d’r staart toe is het ruwer. Ik aai altijd naar voren.

Als ik naar bed ga, ga ik op mijn buik liggen en sla mijn arm om Tiefona heen. Een keer hadden we luizen op school. Ik had ze ook. En Tiefona kreeg ze ook. Mama stopte Tiefona die avond in een plastic zak en toen moest ze in de diepvries. Ik kon er niet van slapen. Toen ik 's ochtends wakker werd ging ik naar de gang. Daar lag Tiefona, in de plastic zak op de grond. Ik haalde haar eruit en ben haar toen heel erg gaan knuffelen.

Tiefona is lief, de liefste knuffel die ik heb. Maar als ik blij ben, dan vergeet ik haar. Dan kijk ik niet naar haar om. Tiefona is voor mij belangrijk omdat zij mijn tranen droogt. Zij droogt mijn tranen met haar neusje. Best wel vaak moet zij mijn tranen drogen. De laatste keer kwam dat omdat ik ruzie had met mijn tweelingzus Romy. Ik was begonnen. Romy zei dat ik moest stoppen. Ik wilde wel stoppen, maar het lukte niet. Daar was ik boos en verdrietig van. ’s Avonds lag ik in bed en hoorde Romy in de kamer naast die van mij. Ik hoorde hoe zij haar lampje uitknipte toen ze klaar was met lezen. Ik huilde, pakte Tiefona haar neus en drukte die zachtjes tegen mijn oog.

Zita Verbeek, 8 jaar, uit Altforst