‘Wat is je bloedgroep’

Schrijver Arnon Grunberg reist voor de tweede maal door Afghanistan. Deel twee in een serie.

Volgens een majoor van de luchtmacht mag de KDC-10 van de Koninklijke Luchtmacht niet meer vliegen op Kaboel. Daarom vliegen we met een gecharterde Boeing 757 van een Spaans bedrijf met de dubieuze naam Girjet. Dat mag wel. Problemen zijn er om omzeild te worden. Verhoogde dreiging is zoiets als Valentijnsdag. Je doet er wat aan, maar pro forma.

In het vliegtuig probeer ik contact te leggen met twee burgers van wie ik vermoed dat zij tolken zijn of geheime agenten.

De twee jongens blijken een Serviër, genaamd Ivan, en een Bosniër genaamd Mich, zij werken in de keuken op Tarin Kowt.

„Is het leuk daar?” informeer ik.

Ze schudden hun hoofd. Ivan draagt een zwart trainingsbroek en hij pulkt ongegeneerd aan zijn kruis.

„Is er ’s avonds wat te doen?” informeer ik.

„Niets”, zegt Ivan.

Ik wil afscheid nemen, maar Ivan zegt met zijn hand op zijn kruis: „We zullen elkaar nog wel zien. We slapen vlak bij de pers.”

Aangekomen op Tarin Kowt worden we een voor een op de foto gezet.

„Waar is dat voor?” wil ik weten.

„Als er iets met jullie gebeurt”, zegt een jonge militair. „Hebben we in ieder geval jullie foto.”

Vergeleken met ontvangst op Kandahar Airfield ruim een jaar geleden is de ontvangst in Tarin Kowt informeel te noemen. Niemand die je waarschuwt dat je ziek kan worden als je je handen niet wast na het plassen of dat je slangen en muizen uitnodigt als je eten meeneemt naar je hut, hier genaamd chalet.

Alsof we met zijn allen op wintersport zijn.

De vernieuwde en strengere regels voor de pers blijken in praktijk mee te vallen.

Voorlichter Joris zegt dat we onze perskaart ten alle tijden goed zichtbaar moeten dragen, maar al na een halve dag zal ik daar mee ophouden. Ik loop niet graag voor gek. Geen hond die er wat van zegt.

’s Avonds woon ik een briefing bij voor de patrouille die de volgende dag het stadje Tarin Kowt zal binnengaan om flyers uit te delen en posters te plakken tegen IED’s. (Improvised Explosive Device).

Door middel van ingenieuze plaatjes wordt de veelal analfabete bevolking via de flyer opgeroepen de NAVO-troepen in te lichten waar die IED’s zich bevinden.

De sfeer is gespannen.

Een militair vraagt me: „Wat is jouw bloedgroep?”

Wordt vervolgd.