Grumpy Old Menversus Les Bleus

Parijs kan zich opmaken voor een onrustige zaterdagavond.

40.000 Engelsen komen hun team aanmoedigen.

Engeland verkeert na zijn verrassende zege in de kwartfinales van zaterdag op Australië plotseling weer in de greep van de rugbygekte. De wrevel over een recente reeks teleurstellende prestaties van het eigen team is op slag verdwenen.

Wanhopig proberen supporters nu nog kaartjes te krijgen voor de wedstrijd in Parijs. Maar dat is onbegonnen werk. Toen er deze week via internet alsnog 2.000 tickets werden aangeboden, waren er in korte tijd drie miljoen hits.

Niettemin zullen dit weekeinde 40.000 Engelsen naar Parijs reizen om hun team aan te moedigen tegen aartsrivaal Frankrijk. Nog eens miljoenen zullen in de pub of thuis op de sofa meeleven. De media houden de stemming er intussen in met uitgebreide reportages en beschouwingen. The Times komt vandaag met een bijlage van niet minder dan zestien pagina’s over de wedstrijd.

Ook de Britse premier Gordon Brown staat ondanks zijn Schotse afkomst pal achter de Engelsen. Hij werd verlost van een loyaliteitsprobleem door de uitschakeling van Schotland. Dankbaar voor enige afleiding van zijn huidige politieke perikelen omschreef Brown, zelf in zijn jeugd een beoefenaar van de sport, de winst tegen Australië als „een van de grote overwinningen in het rugby”.

Het is een opmerkelijke ommekeer voor een team, dat door velen al was afgeschreven omdat het goeddeels uit dertigers bestaat. Dad’s Army werd het spottend genoemd of Grumpy Old Men. Ook in het begin van het toernooi leken de Engelsen niet zo’n hoofdrol te gaan spelen zoals bij de vorige WK in 2003, die ze wonnen.

De Engelsen verloren hun poulewedstrijd tegen Zuid-Afrika, dat zondag in de andere halve finale speelt tegen Argentinië. Desondanks wisten ze zich voor de kwartfinale te kwalificeren, waar ze op het favoriete Australië stuitten. Plotseling hervond Engeland zich. Onder leiding van ‘tank’ Andrew Sheridan gingen de Engelsen tot het uiterste. Het was net voldoende om Australië met 12-10 aan de kant te schuiven.

Behalve van onverzettelijke zwaargewichten als Sheridan en Simon Shaw (124 kilo) moeten de Engelsen het hebben van schopwonder Jonny Wilkinson. Alleen al in WK-wedstrijden heeft hij 234 punten gemaakt uit 49 penalty’s, een door niemand ooit overtroffen score. Zorgelijk voor de Engelsen is echter dat Wilkinson iets van zijn scherpte heeft verloren. Hij benut nog slechts 63 procent van de ‘kicks’, tegen 80 procent vroeger. Niettemin blijven de Fransen zeer beducht voor hem.

Parijs kan zich hoe dan ook opmaken voor een onrustige zaterdagavond. De Engelse supporters zullen zich ongeacht of Engeland wint of verliest gewoontegetrouw rijkelijk met alcoholica volgieten. Bloggers op de BBC-website waarschuwen Engelse supporters een geplastificeerd kaartje mee te nemen met daarop de naam van hun hotel. In hun roes zouden ze anders zo’n lastige Franse hotelnaam met een nog lastiger adres wel eens kunnen vergeten.