Fans geloven weer in Dad’s Army en Les Bleus

Onverwachts gloort in Engeland weer hoop op prolongatie van de wereldtitel.

De Engelse sterspeler Jonny Wilkinson traint in het Stade de France bij Parijs, voor het WK-duel van morgen. Foto AP England rugby player Jonny Wilkinson stretches to catch a ball during a kicking practice session at the Stade de France in Saint-Denis, near Paris, Thursday Oct. 11, 2007. England are preparing for their upcoming Rugby World Cup semifinal match against France at the Stade de France in Saint-Denis on Saturday Oct. 13, 2007. (AP Photo/Matt Dunham) Associated Press

Floris van Straaten

Engeland verkeert na zijn verrassende zege in de kwartfinales van zaterdag op Australië plotseling weer in de greep van de rugbygekte. De wrevel over een recente reeks teleurstellende prestaties van het eigen team is op slag verdwenen.

Wanhopig proberen supporters nu nog kaartjes te krijgen voor het duel in Parijs. Maar dat is onbegonnen werk. Toen deze week via internet alsnog tweeduizend tickets werden aangeboden, waren er in korte tijd drie miljoen hits.

Niettemin zullen dit weekeinde 40.000 Engelsen naar Parijs reizen om hun team aan te moedigen tegen aartsrivaal Frankrijk. Nog eens miljoenen zullen in de pub of thuis op de sofa meeleven. De media houden de stemming er intussen in met uitgebreide reportages en beschouwingen. The Times komt vandaag met een bijlage van niet minder dan zestien pagina’s over de wedstrijd.

Ook de Britse premier Gordon Brown staat ondanks zijn Schotse afkomst pal achter de Engelsen. Hij werd verlost van een loyaliteitsprobleem door de uitschakeling van Schotland. Dankbaar voor enige afleiding van zijn huidige politieke perikelen omschreef Brown, zelf in zijn jeugd een beoefenaar van de sport, de winst tegen Australië als „een van de grote overwinningen in het rugby”.

Het is een opmerkelijke ommekeer voor een team dat door velen al was afgeschreven omdat het uit veel dertigers bestaat. ‘Dad’s Army’ werd het spottend genoemd, of ‘Grumpy Old Men’. Ook in het begin van het huidige toernooi leken de Engelsen bij lange na niet zo’n hoofdrol te gaan spelen als bij de vorige World Cup van 2003, die ze wonnen.

De Engelsen verloren hun poulewedstrijd tegen Zuid-Afrika, dat morgen in de andere halve finale speelt tegen Argentinië. Desondanks wisten ze zich voor de kwartfinale te kwalificeren, waar ze op het favoriete Australië stuitten. Plotseling hervond Engeland zich. Onder leiding van ‘tank’ Andrew Sheridan gaven de Engelsen zich tot het uiterste. Het was net voldoende om Australië met 12-10 aan de kant te schuiven.

En zo gloorde er onverwachts hoop op prolongatie van de titel. De Engelsen beseffen echter dat ze nog een zware weg te gaan hebben. Om de fans ervan te doordringen hoe zwaar, publiceerde het boulevardblad The Sun een fotomontage, waarop de Franse zwaargewicht Sebastien Chabal (110 kilo) met woeste blik een peuter tussen zijn machtige handen lijkt te verpulveren. French Monster EATS babies!, luidt de kop.

Behalve van onverzettelijke zwaargewichten als Sheridan en Simon Shaw (124 kilo) moeten de Engelsen het hebben van schopwonder Jonny Wilkinson. Alleen al in World Cup-wedstrijden heeft hij 234 punten gescoord uit 49 penalty’s, een door niemand ooit overtroffen score. Zorgelijk voor de Engelsen is echter dat Wilkinson iets van zijn scherpte heeft verloren. Hij benut nog slechts 63 procent van de ‘kicks’, tegen 80 procent vroeger. Niettemin blijven de Fransen zeer beducht voor hem.

Parijs kan zich hoe dan ook opmaken voor een onrustige zaterdagavond. De Engelse fans zullen zich ongeacht of Engeland wint of verliest gewoontegetrouw met alcohol volgieten. Bloggers op de BBC-website waarschuwen Engelse supporters een geplastificeerd kaartje mee te nemen met daarop de naam van hun hotel. In hun roes zouden ze anders zo’n lastige Franse hotelnaam met een nog lastiger adres wel eens kunnen vergeten.