Fan van Borat dirigeert

Concert: Brabants Orkest o.l.v. Alan Boeribajev m.m.v. Barry Douglas, piano. Gehoord: 11/10 Muziekcentrum Eindhoven.

Het Brabants Orkest verwelkomde gisteren de Kazach Alan Boeribajev, vanaf het volgende seizoen de chef-dirigent als opvolger van Marc Soustrot, die vorig jaar vertrok. ’s Middags werd een contract getekend, ’s avonds dirigeerde Boeribajev een concert in Eindhoven, waar hij eerder dit jaar het pleit had gewonnen tijdens zijn debuut met de Vierde symfonie van Mahler.

Boeribajev (28) maakt na prijzen op dirigentenconcoursen snel internationaal furore. Hij dirigeerde al in Dresden, hij staat dit seizoen voor het Gewandhausorkest van Riccardo Chailly in Leipzig en hij dirigeert in februari het Rotterdams Philharmonisch Orkest.

Bij een persconferentie bleek Boeribajev een ontspannen en vrolijke jongen. Hij heeft geen enkele moeite met de filmkomedie van Borat over het achterlijke Kazachstan waartegen de Kazachse regering een dure publiciteitscampagne begon. „Ik heb de film twee keer gezien in Wenen en moest er heel hartelijk om lachen.”

Alan Boeribajev is afkomstig uit een familie die al vier generaties bestaat uit componisten en musici. „Sinds Kazachstan na de Russische Revolutie een onderdeel werd van de Sovjet-Unie, hebben we een klassiek muziekleven met twee operatheaters en zes symfonie-orkesten. We houden alleen niet van Wagner, die duurt ons te lang.”

Zelf besloot Boeribajev als kind om dirigent te worden toen hij op de radio Wagners Tannhäuser hoorde. Bij het Brabants Orkest zal hij zich richten op het klassieke en deels eigentijdse repertoire, maar veel minder dan Marc Soustrot op Franse muziek. Tijdens het concert met uitsluitend Russisch repertoire bleek hij een serieus en degelijk dirigent van wie rust en gezag uitgaan, zonder aandrang tot onbezonnen interpretaties.

Het betoverde meer van Ljadov had een fraai beheerste magische sfeer. In het Tweede pianoconcert van Rachmaninov viel de balans aanvankelijk uit ten nadele van solist Barry Douglas, maar later kreeg het stuk wat meer vleugels. In de Negende symfonie van Sjostakovitsj kwam het tot schijnbare onbekommerdheid, holle vrolijkheid en een intens schrijnende weemoedigheid.

De bloemen na afloop van het concert werden aangereikt door het ambassadeursechtpaar van Kazachstan.