Een fanfare is leuk, maar niet als ze oefenen

Waar winden stedelingen zich over op? In Apeldoorn kreeg een muziekkorps een dwangsom opgelegd vanwege te veel herrie.

De Apeldoornse Pijpers tijdens een repetitie. „Waarom wil één persoon ons deze hobby afnemen? Heeft hij liever hangjongeren voor z’n deur?” Foto NRC Handelsblad, Rien Zilvold apeldoorn fanfare voor de afslag foto rien zilvold Zilvold, Rien

De Apeldoornse Pijpers (DAP) maken te veel geluid. Wethouder Michael Boddeke (GroenLinks): „Het is een dilemma. De muziekvereniging is belangrijk voor deze stad. Het zijn allemaal vrijwilligers, er zijn veel mensen mee bezig. Maar ze maken ook veel herrie. Er is sprake van een forse overschrijding van de geluidsnormen. We hebben jarenlang gemeend niet actief te moeten handhaven. Maar als mensen in de buurt klagen, dan kun je als gemeente niet anders dan kijken of de klacht terecht is. Je kunt niet om de hete brij heen blijven draaien. Als een café te veel lawaai maakt, handhaven we ook.”

De gemeente Apeldoorn legde het muziekkorps ruim een jaar geleden een dwangsom op. Om daar aan te ontkomen, zwierven de DAP’ers enkele maanden langs parken en groenstroken. „Dat was niet ideaal”, vertelt secretaris Hans Westerveld. „Je hebt daar geen enkele voorziening. Denk alleen al aan het plassen in de bosjes waarmee we ook boetes riskeerden.”

Intussen had het muziekkorps bezwaar aangetekend. Het besluit tot het opleggen van de dwangsom werd geschorst en enkele maanden geleden konden de blazers en trommelaars weer op het eigen terrein gaan oefenen. Vorige week is de zogenoemde bodemprocedure bij de Raad van State behandeld.

Eén van de twee showbands van de muziekvereniging hield gisteravond weer een repetitie, binnen. Secretaris Hans Westerveld is al bijna veertig jaar lid van de muziekclub. Hij speelt sousafoon. Hij vertelt dat de kwestie zich al vele jaren voortsleept. Hij legt uit dat DAP 150 leden telt, verdeeld over twee showbands, één fanfare en één straatorkest. De showbands nemen deel aan taptoes en moeten daarvoor in de zomermaanden op een omvangrijk buitenterrein kunnen oefenen.

Hans Westerveld: „Ik kan me nog wel voorstellen dat als wij repeteren op een riedeltje, er mensen zijn die dat horen en denken: speel even wat anders. Maar wij begrijpen niet dat mensen zich echt aan ons storen. We krijgen vrijwel nooit klachten. Er wonen mensen op honderd meter afstand die ons kwamen feliciteren toen wij na de schorsing van de dwangsom weer mochten repeteren. De gemeente had helemaal niet hoeven handhaven. Wij hebben voorgesteld om, in plaats van op ons buitenterrein, te oefenen op de voetbalvelden hiernaast zodat het geluid werd gedempt. Ook hebben wij aangeboden de andere richting op te spelen. Maar dat wilde de gemeente allemaal niet.”

De gemeente zegt handelend te moeten optreden na de klacht van één buurtbewoner. De man woont op 600 meter afstand van het verenigingsgebouw, waar het muziekkorps in de zomermaanden in de buitenlucht repeteert. Hij werkt nota bene als jurist op het stadhuis. „Dat maakt deze situatie zo bizar”, zegt wethouder Boddeke. De klager wil niet met zijn naam in de krant, omdat hij niet nóg vaker dan nu wil worden beschimpt. Hij zegt: „Sinds de muziek hier ruim een jaar geleden is gekomen, is het mis. Mijn kinderen hebben er jarenlang niet van geslapen. Als je in de zomer van je werk thuis komt, wil je kunnen ontspannen in de tuin. Dat kan niet. Drie keer per week moeten we de herrie aanhoren. Bij de fanfare wekken ze graag de indruk dat zij last hebben van één klager. Maar heel veel mensen hebben er last van. Ik heb alleen geen zin om als een jehova’s getuige langs de deuren te gaan om handtekeningen op te halen. De wet geeft gewoon nadrukkelijk aan dat herrie maken niet mag. De gemeente moet handhaven. Als een fabriek niet meer dan zo veel zwaveldioxide mag uitstoten, dan moet een gemeente toch ook z’n verantwoordelijkheid nemen? Ook als er niemand klaagt? En waarom gaat de politie naar een Antilliaan op een flat tien hoog als die daar zijn stereo hard aan heeft te staan om uiteindelijk z’n stereo in beslag te nemen? Wat is het verschiI met een muziekkorps? Ik heb vier jaar lang op een reactie van de gemeente moeten wachten. Uiteindelijk heeft de Raad van State bepaald dat de gemeente actie moest ondernemen.”

De stemming onder de vijftig leden tellende showband is er één van onbegrip. Geert-Jan van der Veen (18) speelt snare drum: „Ik sta hier lekker te trommelen. We beleven hier met z’n allen veel plezier aan. Als wij jongeren deze hobby niet hadden, zouden we misschien wel avonden lang op een brommertje zitten en in buurten gaan rondhangen. Waarom wil één persoon ons deze hobby afnemen?” De andere trommelaars knikken instemmend. Secretaris Hans Westerveld: „Wij zijn laatst tijdens de repetitie naar het huis van de klager gelopen om te horen hoe erg het is. We hoorden vrijwel niets. Toch klaagt deze man. Heeft hij liever een groep hangjongeren voor zijn deur staan?”

De Raad van State doet over vijf weken uitspraak. Wellicht doet de uitspraak er niet meer toe. Op aandringen van de Tweede Kamer heeft het kabinet een besluit in de maak dat bij herrie een uitzondering maakt voor onder meer muziekkorpsen. Daarin staat dat de korpsen vier uur per week zo hard mogen spelen als ze willen. „Gemeenten kunnen zelf bepalen of ze deze vrijstelling voor muziekkorpsen nog willen uitbreiden”, stelt het ministerie van VROM.