Deze maand: aandacht voor de knie

Hoogwaardige medische hulp voor de hele wereld. Singapore is bezig een wonderlijke bedrijfstak uit de grond te stampen.

Cheryl Sew is een jonge verpleegster. Zoals al haar collega’s in het Raffles Hospital vindt ze niets leukers dan „goed zorgen voor mijn patiënten”. Ze haalt een vrouw van even boven de dertig op uit de lobby voor internationale patiënten, de vrouw komt uit Frankrijk. Voor 1.485 euro zal ze een liposuctie ondergaan met de nieuwste waterjettechniek. De prijs is all-in, inclusief een overnachting in het hotel om de hoek, inclusief trouwens ook de zachte klanken van de grote zwarte vleugelpiano in de hal. En voor dat geld stond er ook al iemand in de slurf van het vliegveld op haar te wachten, toen ze tegen de middag op Changi Airport was geland. En die hostess sprak Frans. Echt nodig heeft de Française de ingreep niet, maar dat is een kwestie van smaak. Veel tijd voor twijfels heeft ze nu ook niet meer. Want verpleegster Sew praat honderduit, is vrolijk en vertelt over de feestelijkheid bij patiënten als het allemaal achter de rug is.

En zo verdwijnt de Française uit beeld – op naar de waterjet en een nog mooiere toekomst. En ze is niet alleen – honderdduizenden buitenlanders brengen jaarlijks een medisch bezoek aan Singapore en hun aantal groeit snel. Meer dan een miljoen moeten het er worden, aldus dr. Jason Yap, als directeur van de Singaporese raad voor toerisme speciaal belast om die medische bezoekersstroom te kanaliseren. Het is een wonderlijke bedrijfstak die Singapore bezig is uit de grond te stampen – met geperfectioneerde service, hooggekwalificeerde artsen en instituten, gecompliceerde ziektes en gevarieerde prijslijsten.

Voor aambeien biedt de Raffles, zo leert een affiche op de gang, een hypermoderne methode, veel beter dan het gebruikelijke en peperdure aan elkaar nieten van adertjes. Dat kost al gauw 2.700 euro en „ons ligasure-pakket heeft minder bijwerkingen, is een ingreep van maar vijftien minuten” en de kosten zijn 1.090 euro. Exclusief de vergoeding voor de chirurg en de btw, maar dat zal – afhankelijk van wie de verrichting doet – de 500 euro niet meer te boven gaan. Deze maand ook speciale aandacht voor het kniegewricht hier, van arthroscopie tot een nieuwe knie, met prijzen inclusief verrichting, exclusief btw.

En mocht er onverhoopt iets misgaan dan kan opname volgen. Dat kost zo goedkoop mogelijk met zes personen op één kamer all-in 50 euro per dag. Het duurst lig je voor 750 euro alleen in een soort appartement waar dan ook nog alle slangen en monitoren achter hout zijn weggewerkt om het allemaal zo huiselijk mogelijk te houden.

[Vervolg SINGAPORE: pagina 12]

SINGAPORE

Medici die ook omzetcijfers begrijpen leiden de klinieken

[Vervolg van pagina 11] Aambeien of nieuwe knieën zijn waarschijnlijk niet de meest voor de hand liggende ingrepen voor mensen die naar Singapore komen voor een ‘leisure & health’-weekend.

Voor deze doelgroep heeft het grote Parkway – een keten van diverse ziekenhuizen – een hele reeks check-up-pakketten. Het goedkoopste, ‘zilver pakket’ kost 125 euro, het duurste (‘platinum’) 625 euro, maar daarvoor wordt dan ook alles wat met hart en vaten of met kanker van doen kan hebben grondig onderzocht en kan een klant langskomen wanneer het schikt te midden van de leisure van het weekend. Dag of nacht.

Preventief onderzoek in verband met mogelijke kanker neemt het laatste jaar snel toe. Moderne techniek maakt het mogelijk om in een steeds vroeger stadium eerste signalen waar te nemen. In westerse landen, zo gaat hier het verhaal, proberen overheden en verzekeringen die heilzame werking van check-ups nog wat te verbergen uit angst voor stijgende kosten van gezondheidszorg. Hier niet, mits iemand uiteraard zijn creditcard bij zich heeft. Of een passender verzekering.

Op de gang van het Mount Elisabeth-ziekenhuis duwt iemand een Arabische sjeik in een rolstoel – het is een hoge sjeik, althans de vier lijfwachten wekken die indruk. Maar het zal ook een bezorgde sjeik zijn, want hij wordt binnengereden bij de afdeling voor stamceltransplantatie. Lynnette Goh zwaait hier de scepter, diploma’s van Singaporese en Amerikaanse universiteiten sieren ook hier de muur. Hemofilie is een specialisme hier, net als leverkanker. ’s Werelds eerste levertransplantatie vond hier plaats en kankerpatiënten die het kunnen betalen vliegen hier van heinde en verre binnen. Patiënten uit Singapore zelf ziet Lynnette Goh maar zelden, meestal zijn het buitenlanders, soms – als ze het Engels of Chinees niet machtig zijn – met een medisch geverseerde tolk.

Het beleid van de Singaporese overheid mikt bij voorkeur op deze gevallen: gecompliceerd, alleen te behandelen door hoog gespecialiseerde medici met de modernste meet- en behandelapparatuur. Dr. Jason Yap: „Zonder buitenlandse patiënten levert Singapore – met 4,5 miljoen inwoners – eenvoudigweg te weinig volume aan complexe ziektebeelden. Zonder buitenlanders hebben we voor medische toppers te weinig werk, te weinig inkomen en te weinig onderzoeksomgeving. En dat slaat dan weer terug op de gezondheidszorg voor onze eigen inwoners. Om die op niveau te houden moeten artsen ook op het hoogste niveau hun vleugels kunnen uitslaan en een business draaiende kunnen houden. En zo houd je ook de universiteiten op het hoogste niveau. En die zorgen weer voor jonge artsen die in de plaatselijke ziekenhuizen moeten werken om zo hun sociale studieschuld af te lossen. Zo is de cirkel rond.”

Singapore zelf kent diverse soorten verzekeringen en ziekenhuizen. De staat legt geld bij als een patiënt tekortkomt. Het kwaliteitsniveau is hetzelfde, alleen verschilt het serviceniveau nogal tussen private en minder private ziekenhuizen. In het ene moet je misschien een week wachten voor een afspraak, in het andere kan het elke dag – en bij sommige zelfs elk gewenst uur van elke gewenste dag. Dat is een kwestie van betalen.

Patiënten voor wat ze hier graag noemen „the global health hub” komen overal vandaan. Primair nog uit Azië en het Midden-Oosten, maar in toenemende mate ook uit Europa en de VS. Uit Amerika vooral nog omdat Singapore zo’n stuk goedkoper is, uit Europa veel patiënten voor een second opinion. Yap: „Vliegen is alledaags geworden, via een website meld je je aan en je komt langs wanneer het je schikt.” De prijzen doen dan de rest, want die blijven betrekkelijk laag dankzij efficiëntie en routine en dankzij het eindeloze aanbod goedkope arbeidskrachten in Azië voor het eenvoudiger werk.

Boven het duurste winkelcentrum van de stad, de Paragon Mall aan Orchard Road, zit Pacific Healthcare. Net als de concurrentie aan de beurs genoteerd en net als de concurrentie geleid door een medicus die ook de omzetcijfers begrijpt. Hier gaat een mens heen die rijk is of beroemd. Pacific Health bedient de jet set, „garandeert uw anonimiteit”. Voor zover mensen er prijs op stellen, want winkelen in het Paragon en „nog even naar boven” is ook status verhogend.

In de weidse en hoge lobby onder moderne kroonluchters geen affiches met prijzen en aanbiedingen van de maand. „Gezondheid is aan het schuiven” doceert directielid Alice Scott. „Vroeger waren mensen ziek en wilden beter worden. Nu zoeken ze welbevinden en wat is welbevinden? Dat je je goed voelt, en steeds vaker voelen mensen zich goed wanneer ze er goed uitzien, er jonger uitzien dan ze zijn. Al die dingen leveren wij.” Pacific Health wist de lichamelijke sporen van bevallingen uit, laat een plastische ingreep in het gezicht soepel verglijden naar een spa-bad plus massage, neemt bij een nieuwe kroon ook de nadere esthetiek van het tandvlees mee en zo kan Alice Scott nog wel even doorgaan. Er is ook nauwe samenwerking met een psychiatrische kliniek zodat ook het verontruste gemoed op professioneel niveau kan worden gelucht. De topman zelf, William Chong, is een internationaal gerenommeerde vakman op het gebied van de kaakchirurgie en was een paar jaar geleden ook ’s lands Ondernemer van het Jaar. Chong doet zelf nog transplantaten – ruim 5.000 euro per stuk – en bedient ook de projector voor de Powerpoint-presentatie van de laatste halfjaarcijfers. Hij kan wederom een gezonde winstgroei melden: omzet over het eerste half jaar 36 miljoen euro, met een ebitda van ruim 20 procent en een bruto winst van bijna 10 procent, die goeddeels naar de aandeelhouders gaat. De Singaporese beurs beloont Pacific Health met een passende koersstijging en dat is ook goed voor Chong en alle andere artsen, want allemaal hebben ze aandelen. Ruim tien jaar bestaan ze nu en inmiddels zitten ze in China, in India en sinds kort met een joint venture in Koeweit.

Wie in klinieken en ziekenhuizen in Singapore rondwandelt, ziet overal de tekenen van een ontketende, concurrerende bedrijfstak. Van de hotelambiance bij de opname tot de posters met handzame behandelingen, van het ontbijtbuffet tot de hostess – alles verraadt een collectieve gedrevenheid om global health hub te worden. Met gevolgen voor gezondheidszorg die verder reiken dan deze eilandstaat.

Een marketingmedewerkster van Raffles Hospital had ter voorbereiding van de rondgang in haar ziekenhuis een stapel folders en dvd’s verzameld. Maar na afloop kwam ze opgewonden naar buiten gerend. Ze was wat vergeten, stond nog niet in de folders: de Raffles zal binnenkort „exclusief” zogenoemde transfercheck-ups verzorgen in een speciale kliniek op het vliegveld van Singapore: „Een gouden moment toch om even een scan te maken of wat weefsel af te nemen voor de kweek. Je hangt anders maar verveeld te wachten op de aansluitende vlucht. Toch?”