Sensualiteit choqueert ook zestig jaar na dato nog

Black Narcissus. Regie: Michael Powell en Emeric Pressburger. In: Filmmuseum, Amsterdam; Filmhuis Den Haag.

Zestig jaar na de première brengt het Filmmuseum een gerestaureerde kopie van Black Narcissus uit. De film speelt zich af in India waar een viertal nonnen op een geïsoleerde, desolate plek in de bergen een nieuw klooster begint. Tijdens het eerste uur van de film wordt de kleur bewust nog in toom gehouden. Religie wint het vooralsnog van meer aardse zaken. Maar na keer op keer te hebben blootgestaan aan de blote benen van de arrogante Mr. Dean, het plaatselijke manusje van alles, en de Indiase ‘stille kracht’, verliezen de nonnen hun innerlijke kalmte.

De omslag wordt door regisseur Michael Powell schitterend gemarkeerd als de lente uitbreekt en de kleurenpracht van de prille bloeiende bloemen van het doek spat. Het is een schokkend moment, na een tijdlang de grijsheid van de habijten tot je te hebben genomen en de ongeschminkte gezichten van de nonnen. Natuur is hier echt natuurgeweld.

Black Narcissus is een uiterst zinnelijke film waarin erotiek niet getoond, maar gesuggereerd wordt. De film bevat vele sensuele momenten die zelfs nu nog choqueren. Zoals de enige extreme close-up van de film, als zuster Ruth (Kathleen Byron) haar lippen felrood stift nadat ze heeft besloten uit het klooster te treden.

De muziek van Brian Easdale was voor de opnames al gecomponeerd, zodat de actrices bewegen alsof het een exact getimed ballet is. Twaalf minuten hemelse cinema.