Mijn hoofd is als een lavalamp

Het tweede album van KT Tunstall, ‘Drastic Fantastic’, is stedelijker én meer esoterisch.

„Ik neem afscheid van de traditionele popsong.”

Het album na een succesvolle debuut-cd, kan artiesten tot waanzin drijven. Niet zelden sabelt de muziekpers het tweede album neer. Maar de Schotse KT (Kate) Tunstal (32), die van haar debuut Eye to the Telescope eind 2004 vier miljoen stuks verkocht zag worden, lijkt vooralsnog niet gebukt te gaan onder die zorgen. Haar tweede album Drastic Fantastic kreeg voornamelijk goede kritieken en de komende week treft ze haar voorbereidingen voor een serie concerten in Engeland en Ierland.

„Verkoopaantallen dringen niet zo tot me door”, zegt ze. „Maar ik voel een grote sensatie wanneer ik optredens geef in op het eerste oog uitgestorven gehuchten in Amerika, waar ineens tweeduizend mensen op af blijken te komen. Of gisteravond nog, in Zürich. Er kon niemand meer bij.”

De door Schotse ouders geadopteerde zangeres met Chinees bloed leerde zichzelf gitaar spelen. Ze groeide op in St. Andrews en trok vanaf haar zestiende op met de folkgroep the Fence Collective. „Het was een alternatieve levenstijl. We dachten niet aan banen, auto’s, huizen of bruiloften. We dachten alleen aan ons volgende optreden en hoe we er publiek voor konden werven.”

De hippie manier van leven heeft haar altijd aangesproken. Ze is overtuigd vegetariër en pleit voor een bewust milieuvriendelijk leven. Toch is ze geen strikte hippie, benadrukt ze. „Ik ben behoorlijk mondig en realistisch geworden door de opvoeding van mijn liberale, angstaanjagend slimme, academische ouders.”

Terwijl ze aan haar solodebuut werkte, toerde ze met de groep Oi Va Voi. Relatief laat, op haar 27ste, stapte ze op eigen naam de muziekbusiness binnen. Vaak werd ze afgewezen. „Men vond dat ik al aan de verkeerde kant van de twintig zat. Een onzinnig argument: vanaf de jaren zestig staan er in dit singer-songwritersgenre genoeg artiesten op met wat levenservaring. De vrouwelijke musici die ik bewonder, zoals Patti Smith, Chrissie Hynde en Sheryl Crow, waren ook dertigers toen ze begonnen. Dat ik te oud ben voor de r&b scene snap ik, maar ik ben ook niet het type voor een video in mijn onderbroek.”

De cd-titel Drastic Fantastic verwijst naar haar ‘cartoonachtige’ leven. Sin City, de film naar het stripboek van Frank Miller vormt een grote inspiratiebron, zoals ook te zien op haar site. Het album is wederom een combinatie van folky popliedjes. Met haar band ontwikkelde ze een steviger gitaargeluid. „Voorheen ging het alleen om mij. Nu ik met mijn band drie jaar onderweg ben geweest, begrijp ik hoe een band functioneert en hoe instrumenten samen kunnen werken. De geest van het toeren zit in de plaat.”

Ook is er een aantal persoonlijke, mysterieuze ballads. Zoals het refreinloze Beauty of Uncertainty. „Daarin durf ik voor het eerst afscheid te nemen van de traditionele popsong, waarin couplet en refrein elkaar opvolgen. De opbouw is spannend en de tekst meer esoterisch en existentiëler dan normaal. Een reis op emotioneel niveau. Ik beschouw de risico’s in het leven als een wandeling langs een klif. Een mooi uitzicht, maar er is een kans dat je van de rand valt.”

Haar eerste album was beïnvloed door jaren zestig singer-songwriters, Bo Diddley, Howlin’ Wolf en „opnames van anonieme bluesmannen”. Het was een plaat gemaakt op het platteland – aards en folky. Drastic Fantastic, gemaakt in haar woonplaats Londen, klinkt daarentegen meer stedelijk, vindt ze. „Het is sneller en lichter.”

De liedjes schreef ze gedurende tournees en op schaarse momenten thuis. „Het liefst sluit ik me op. Maar mijn drukke agenda eist zijn tol. Het is een pact met de duivel: er gaan nieuwe deuren open, maar tegelijk krijgt mijn creativiteit weinig ruimte. Nu voelt mijn hoofd als een lava-lamp. De verwarmde was erin heeft af en toe een eruptie, met liedjes die eruit móeten, maar totdat ik vrij ben, moet ik het laten bubbelen.”

„Raar, hoe het loopt”, vult ze aan. „Tien jaar lang probeer ik ergens te komen. Zonder druk experimenteerde ik rustig of een song werkte bij publiek. Nu zet ik een nieuw nummer in en meteen schiet er door mijn hoofd: vind het leuk alsjeblieft, ik moet er nog een tijd mee op pad.”

KT Tunstall: ‘Drastic Fantastic’ (EMI) Meer informatie: kttunstall.com