Gratis schoolboek juist heel logisch

Robbert Dijkgraaf, hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam stelt dat iets wat gratis is geen waarde heeft (nrc.next, 10 oktober). Hij brengt dit in verband met het kabinetsbesluit de schoolboeken in het voortgezet onderwijs vanaf het schooljaar 2008/2009 gratis te maken.

Hij stelt: ”Laten we eens beginnen te betalen wat we (...) vinden dat het [onderwijs] waard is, aan hen die het verdienen, in plaats van weer een misplaatste korting te bedingen”. Is een `korting` echt zo misplaatst? Ik heb vier kinderen, twee op het basis-, en twee op het voortgezet onderwijs. Al jaren bezie ik met lede ogen de kosten: duizend euro per kind in het vervolgonderwijs komt aardig in de buurt, als je alle kosten betrekt. Daarvoor behoren onze kinderen op het voortgezet onderwijs een minimum aantal `contacturen` te krijgen. Ik kan u verzekeren dat ze dat bij lange na niet halen. Het aantal uren per jaar dat uitvalt door ziekte of beroerde planning, is hoog. Vervangers van zieke leraren beschikken soms niet eens over het niveau om het betreffende vak te doceren. En kijk naar de kwaliteit van ons onderwijs. Die is blijkbaar zo beroerd dat staatssecretaris Sharon Dijksma (Onderwijs, PvdA) het nodig vindt een deskundige uit Canada in te huren om aan te geven waar het aan schort. En wat blijkt: het begint al met het onderwijs in taal en rekenen. Dijkgraaf vindt dat we die mensen méér moeten gaan betalen? Knelt hier niet iets? Ik stel voor dat Robbert Dijkgraaf eens gaat nadenken over een andere ijzeren economische wet: als de kwaliteit van een product of dienst beroerd is, zijn mensen niet bereid er een hoog bedrag voor op tafel te leggen. Leraren meer gaan betalen en maar hopen dat daarmee de kwaliteit van ons onderwijs verbetert, is mij een beetje te veel wishful thinking.