Investeerders in Birma moeten zich schamen

Steven Brakman van de Rijksuniversiteit Groningen is tegen sancties tegen Birma (NRC Handelsblad, 4 oktober). Hij slaat de plank mis. Wat namelijk mist, is het morele argument. Weinig situaties in de wereld zijn zwart-wit, maar dit is er een: een megalomane dictator schiet met scherp op geweldloze monniken en burgers. Deze monniken en burgers willen niets anders dan vrijheid en democratie. Zij roepen bedrijven al jaren op om geen handel met Birma te drijven.

De junta kwam in 1988 aan de macht, opende haar deuren voor buitenlandse bedrijven. Vooral westerse bedrijven als Total maakten hier onmiddellijk gebruik van. In de jaren `90 was tweederde van alle investeringen in Birma afkomstig van bedrijven uit westerse landen, waaronder Europa. Zonder scrupules, want ook toen waren de stelselmatige rapporten over dwangarbeid, massaverkrachtingen door het Birmese leger en de meer dan duizend politieke gevangenen al bekend. Moeten we dan nu gaan luisteren naar de dictators en hun zakenvrinden als Total, om Birma vooral geen serieuze sancties op te leggen omdat dit een averechts effect heeft? De investeerders van toen, en Total als grootste investeerder in het bijzonder, zouden zich moeten schamen.