retour den haag-brussel

Doomsday clock die sinds 1947 het gevaar van een kernramp aangeeft. Foto AFP The Bulletin of Atomic Scientist's "Doomsday Clock" reads seven minutes to midnight after being adjusted two minutes closer 27 February, 2002 in Chicago, IL. The Doomsday Clock has been used by the Bulletin since 1947 to represent the perceived danger of a catastrophic nuclear event. AFP PHOTO Scott OLSON AFP

Het is weer eens zo laat in de Kamer

Tweede Kamerleden houden van grote woorden. Als er een tbs’er is ontsnapt, is de Kamer ‘verbijsterd’. Een uitzending van NOVA leidt al gauw tot een ‘woedend’ Kamerlid. Een kritisch rapport? ‘Onthutsend!’

En sinds kort is er een nieuwe mode. Die van ‘vijf voor twaalf’. Het is altijd ‘vijf voor twaalf’ voor iets, met andere woorden: we staan aan de vooravond van een ramp. Geert Wilders (PVV) is bedreven met de term, maar er zijn ook anderen die het ‘vijfvoortwaalfje’ graag gebruiken.

Het was afgelopen week Kamerlid Frans de Nerée tot Babberich (CDA) die er tijdens de Algemene Financiële Beschouwingen een tegenaan gooide. „Als een schip van de Atlantische Oceaan naar de Stille Oceaan kan varen via de Noordpool, dan is het vijf voor twaalf.”

Vlak daarvoor had zijn fractiegenoot Ad Koppejan hem al overtroffen. Het is niet vijf, nee, het is twéé voor twaalf! Hij riep staatssecretaris Huizinga (ChristenUnie) ter verantwoording over de veiligheid van de Hondsbossche Zeewering. „Het is twee voor twaalf! Over twee weken begint het stormseizoen. ” Het record schepstellen staat op naam van Marianne Thieme (Partij voor de Dieren). Zij kondigde tijdens de Politieke Beschouwingen „een ramp” aan met het klimaat. „Het is een minuut voor twaalf”. (GV)

Van der Linden is ‘Kremlin-marionet’

Na het recente bezoek van voorzitter René van der Linden van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa aan de Baltische landen, ziet Estland de CDA-senator liever gaan dan komen.

Van der Linden bekritiseerde Estland vanwege zijn behandeling van de Russische minderheden in het land. Ook sprak hij zijn zorg uit over de verheerlijking van het naziverleden door de Esten.

Sindsdien kan Van der Linden in het parlement en de media van Estland weinig goed meer doen. Het dagblad Eesti Paevaleht bestempelde hem als Kremlin-marionet. Parlementslid Marko Mihkelson stelde dat Van der Linden zich „voor het karretje van de Russische propaganda heeft laten spannen”. In een open brief vroeg zegsvrouw Ene Ergma van het Estse parlement om het aftreden van Van der Linden.

Hij betreurt de open brief en zegt het ongepast te vinden zo’n beschuldiging publiek te maken voordat hij zelf het recht kreeg om te antwoorden. Verbaasd is hij ook: dat de zegsvrouw op basis van uitspraken uit tweede hand reageert. Hij had liever gezien dat er werd ingegaan op zijn officiële verklaring. (MW)

Parkeren met Toine Manders

Europarlementariër Toine Manders (VVD) heeft een feilloos gevoel voor publiciteit. Toen hij tijdens een verblijf in Italië zag wat een handzame parkeerschijven ze daar gebruiken, was een pr-stunt snel verzonnen. Manders liet 20.000 van die schijven maken, mét Europese sterren en zijn naam er op, als relatiegeschenk.

Dat was schrikken toen Manders onlangs werd gewezen op een lezersbrief in ANWB-blad Kampioen. De schrijver bleek in Brugge te zijn beboet met een parkeerschijf van de Nederlandse Praxis die niet aan Europese eisen zou hebben voldaan. De parlementariër ging op onderzoek uit. En wat bleek? Er zijn helemaal geen Europese regels voor parkeerschijven. Inmiddels is ook een gebruiker van Manders’ parkeerschijf beboet in Nederland. De schijf zelf voldoet aan de Nederlandse eisen. Maar de achtergrond is geen 10 bij 12,5 centimeter, zoals voorgeschreven, maar slechts 5 bij 8.

„Te gek voor woorden”, vindt Manders. „We hebben blijkbaar te veel ambtenaren.” Een mogelijke oplossing zou kunnen zijn de invoering van een Europese maat voor parkeerschijven. Maar waarschuwt zijn partij niet vaak voor te veel regels uit Brussel? Ja, en het kan simpeler,. „Europese landen moeten gewoon elkaars parkeerschijven erkennen, dan is het probleem opgelost.” (JvdK)

Bijdragen van Guus Valk, Marije Willems en Jeroen van der Kris.