Parijs nog niet vergelijkbaar met Londen

Daar gaan we weer. Een nieuwe Franse minister van Economische Zaken, een nieuw plan om van Parijs het financiële centrum van Europa te maken, en een nieuwe commissie van deskundigen die is belast met de opdracht om met een nieuwe serie voorstellen te komen voor hervormingen die toch nooit zullen worden doorgevoerd.

Op de dag af bijna een jaar nadat haar voorganger Thierry Breton een soortgelijk initiatief lanceerde, heeft Christine Lagarde, de Franse minister van Economische Zaken, onthuld hoe Parijs Londen naar de kroon moet steken als het financiële centrum van Europa – en waarom niet van de hele wereld?

Lagarde wijst op het belastingbeleid van de nieuwe regering van president Sarkozy, en op wat zij als een stabieler systeem van toezicht presenteert. Het is waar dat de belasting op hogere inkomens iets is verlaagd. De regering hoopt zo belastingvluchtelingen te kunnen overhalen naar Frankrijk terug te keren. Maar dat alleen betekent nog niet dat la Cité een belangrijk financieel centrum zal worden.

Met de Europese Centrale Bank in Frankfurt, de financiers in Londen en het besluitvormingscentrum voor de aandelenbeurzen in New York, na de fusie tussen NYSE en Euronext, is er geen tekort aan belemmeringen voor de toetreding van Parijs tot de eredivisie van de financiële wereld.

Maar Lagarde ziet ook nog iets anders over het hoofd. Parijs ontbeert de benodigde status eveneens omdat Frankrijk vaak vijandig lijkt te staan tegenover buitenlanders. De regering wil niet dat buitenlandse ondernemingen hun Franse concurrenten overnemen. Het restrictieve immigratiebeleid maakt het voor niet-Europese financiers moeilijk om in het land te komen werken.

En in de zeldzame gevallen dat een buitenlander aan het hoofd komt te staan van een groot bedrijf, moet hij of zij smerige lastercampagnes over zijn of haar competentie doorstaan – getuige het lot van Pat Russo, de topmanager van Alcatel, die de schuld heeft gekregen voor de huidige problemen van dat bedrijf, terwijl iedereen de beroerde staat van dienst van haar voorganger, president-commissaris Serge Tchuruk, lijkt te zijn vergeten.

Lagarde zal veel meer werk moeten verzetten om van Parijs een stad te maken die het bedrijfsleven en buitenlanders vriendelijk gezind is. De eerste stap zou een gesprek met haar baas Nicolas Sarkozy moeten zijn, waarin zij hem uitlegt dat een financieel centrum niet met gesloten poorten kan functioneren.