Kate is veel te mooi om eten te koken

Het is uit met Kate Moss, maar op de nieuwe cd van Babyshambles overheerst ze.

Het andere thema op Shotters Nation is drugs.

Pete Doherty kan klinken als een krijsende kat, of ongerept als een koorknaap. Foto AFP Pete Doherty of British band Babyshambles performs on the Channel 4 stage at the V Festival in Hylands Park, Chelmsford, 18 August 2007. Now in it's 12th year, the V Festival sees a large variety of bands performing on alternate days over the weekend at both Hylands Park and Weston Park in Staffordshire. With last years tickets selling out in 3 hours and an attendance of 158,00 on both days, the Festival is a significant event in the British festival season. AFP PHOTO/LEON NEAL AFP

Net nu zijn veelbesproken verhouding met Kate Moss sinds een paar maanden is beëindigd, brengt Pete Doherty met zijn band Babyshambles een cd uit die makkelijk voor een Kate Moss-concept-cd kan doorgaan. Van de blote, Moss-gelijkende rug op het hoesje, tot de vele liedjes die Doherty samen met haar schreef (You Talk, French Dog Blues, Baddies Boogie), en tekstverwijzingen als ‘She’s far too good looking, to do the cooking’.

Behalve Kate Moss, is ook drugsverslaving een thema op deze tweede Babyshambles-cd, Shotters Nation. Neem alleen al de titel: een ‘shotter’ is straattaal voor drugsdealer, en er zijn verwijzingen als ‘skag’ (heroine) en ‘60 dollar bag’ (drugs ter waarde van 60 dollar). Hoewel Doherty door de Britse politie en roddelpers voortdurend in de gaten wordt gehouden wegens bezit van crack en andere middelen, ziet hij er geen been in om het onderwerp openhartiger dan ooit in de liedjes naar voren te laten komen. Zo zingt hij in There She Goes: „You came through my door and from your bag/ You pulled more skag than I’d ever seen/ No! How could I let go?”

Notoire verslaafden als Lou Reed en Iggy Pop verklaarden hun zwartgallige muziekstijl nogal eens vanuit het verkokerde bewustzijn van de heroïne-junkie, maar bij Doherty leidt gebruik niet tot een broeierige stijl. Melancholisch is hij soms, maar bovenal heerst er een onschuldig optimisme. Dat optimisme schuilt in de montere ritmes, en in de onbekommerd rinkelende gitaren. Doherty heeft ook verschillende stemmen. Hij klinkt nogal versleten, maar tilt zich soms boven het verval uit. Dan klinkt hij als een krijsende kat, of zo ongerept als een koorknaap. Die afwisseling is te horen in de geweldige nieuwe single Delivery: vals in het couplet, helder als een klokje in het refrein.

De meeste nummers op Shotters Nation zijn geslaagd: dansbaar in You Talk, puur Britpop in Carry On Up The Morning, en punky in Side Of The Road – en soms ongericht zoals UnBiloTitled en het magere UnStookieTitled. Dat deze cd, ondanks Doherty’s herhaalde arrestaties door de politie, en kortstondige bezoeken aan afkickklinieken, toch nog is afgekomen, schijnt vooral te danken te zijn aan gitarist Michael Whitnall. Het was Whitnall die ervoor zorgde dat de vaak chaotische schetsen voor nieuwe liedjes van Doherty uiteindelijk een vorm kregen. Maar Whitnall heeft een voorkeur voor nostalgische muziekstijlen (ska, skiffle, music hall), wat de cd ook voorspelbaar maakt. Je zou Doherty’s ‘talent sauvage’ meer ruimte gunnen.

Daardoor is Shotters Nation, net als de vorige cd, Down In Albion (2005), nog steeds niet de plaat waar je bij iemand met Doherty’s talent op hoopt. Doherty en band zorgen voor mooie popliedjes, met eigenzinnige teksten („You say that you love me, why don’t you fuck off”), maar het geluid van Shotters Nation is onsamenhangend en sommige nummers klinken niet af. Dat is waarschijnlijk het gevolg van Doherty’s korte aandachtsspanne en van het gebakkelei in de studio met de strenge producer Stephen Street, zoals de band in interviews vertelt.

Er hangt voor Babyshambles veel af van deze cd. Niet alleen heeft de band een kostbaar contract met platenmaatschappij EMI, die daar waarschijnlijk wat voor terug wil zien. Ook moet deze cd genoeg mensen mobiliseren om de stadiontournee die de band binnenkort in Engeland houdt, tot een succes te maken. Dat Babyshambles in zalen van 50.000 wil spelen, is ambitieus voor een band die bekend staat om zijn onbetrouwbaarheid.

Intussen doet Doherty zijn best om te breken met de twee onderwerpen die op de cd zo prominent zijn. Kate Moss heeft inmiddels trouwplannen met gitarist Jamie Hince (van The Kills), en Doherty verloofde zich vorige week met het Canadese model Irina Lazareanu. Op dit moment verblijft hij in een afkickkliniek in Wiltshire.

De nieuwe cd van Babyshambles Shotters Nation is nu uit bij EMI