Koude oorlog opgewarmd in grafisch overdonderend spel

Veteraan Bart Funnekotter kan de Sovjets ook in de game ‘World in Conflict’ nog steeds verslaan met slimme troepenconcentraties

World in Conflict(Vivendi Games)Prijs: € 44,99

Ha lekker, knokken tegen de Russen! Wie het zat is om in computergames altijd maar op nazi’s of Arabieren te moeten schieten – de favoriete slechteriken van alle gamefabrikanten – is er nu het strategiespel World in Conflict. In deze game kiest de Sovjet-Unie er in 1989 niet voor om Oost-Europa geruisloos uit het Warschaupact te laten verdwijnen, maar wordt getracht met een verrassingsaanval de Verenigde Staten en de andere NAVO-landen een vernietigende klap toe te brengen.

In de legendarische gameserie Command & Conquer werd de rol van vijand ook vertolkt door de Russen, maar ging het om een wat karikaturaal afgeschilderde tegenstander. Om de Sovjets in World in Conflict valt niets te lachen. Hier krijgt de gamer het evil empire in al zijn gruwelijke majesteit tegenover zich. Een fijne tijdreis voor de generatie spelers die zich de val van de Muur nog kan herinneren.

World in Conflict is een zogenoemde real time strategy (RTS) game. De speler heeft zicht op een landschap of stad waar zijn eenheden de strijd met de vijand moeten aangaan. Met behulp van muis en toetsenbord worden de orders gegeven. Als de vijand verslagen is, volgt een nieuwe omgeving en een nieuwe missie.

Binnen het genre hebben zich de afgelopen jaren weinig speltechnische ontwikkelingen voorgedaan. Bijna elke RTSgame is hetzelfde: je treft een lege omgeving aan, daar bouw je bases en fabrieken, met behulp van grondstoffen produceer je nieuwe eenheden. Vervolgens val je de vijand aan, vernietig je zijn basis en gaat door naar het volgende level, waar alles zich weer herhaalt. De beste tactiek is vaak om al je eenheden tegelijk te selecteren en op één doel af te sturen. Zo schakel je je vijand meestal met gemak uit.

De makers van World in Conflict, Massive Entertainment, hebben geprobeerd de gebaande paden te verlaten en het genre een nieuwe impuls te geven. Het resultaat van hun inspanningen mag er wezen. Er is geen sprake van een volledige breuk met het verleden, maar World in Conflict is zonder twijfel het beste RTS-spel van de afgelopen jaren.

Dat komt niet in de laatste plaats door de interessante verhaallijn van het spel. De ontwikkelaars schakelden schrijver Larry Bond in om van World in Conflict meer te maken dan een opeenstapeling van zomaar wat scenario’s. Bond schreef Koude Oorlogklassiekers als Red Phoenix en (samen met Tom Clancy) Red Storm Rising. Hij was al eerder betrokken bij de ontwikkeling van computergames.

In World in Conflict begint de speler aan het verhaal als de jonge luitenant Parker. Hij bevindt zich in Seattle op de dag dat de Russen, verstopt in vrachtschepen, de VS binnenvallen. De Amerikaanse eenheden worden overrompeld en terwijl de stad in brand staat, moet Parker trachten de Russen zo lang mogelijk tegen te houden, zodat zo veel mogelijk burgers de kans krijgen te vluchten.

De speler hoeft geen bases te bouwen en eenheden te ontwikkelen voordat de strijd beginnen kan. Parker heeft meteen een paar pantserwagens onder zijn bevel waarmee hij de Sovjets kan bevechten. Naarmate de missie vordert, worden op bepaalde plekken versterkingen ter beschikking gesteld.

Het is van groot belang dat je goed weet wat de capaciteiten zijn van de diverse eenheden, anders is een nederlaag onvermijdelijk. Wie met lichte pantserwagens tegenover zware tanks staat, moet razendsnel zijn TOW-raketten op de stalen monsters afvuren om te voorkomen dat je troepen in rook opgaan. Elke soort eenheid heeft zijn eigen speciale wapens die ervoor kunnen zorgen dat een uitzichtloze stelling toch nog met succes verdedigd kan worden.

Belangrijk zijn ook de zogenoemde tactical aids. Met het vernietigen van vijandelijke eenheden en het veroveren van bepaalde plekken op de kaart, kunnen punten worden verdiend. Met die punten kan, als de nood het hoogst is, steun worden ingeroepen voor de grondtroepen. Het gaat om artilleriebarrages, luchtaanvallen en zelfs om tactische nucleaire wapens. Op het juiste moment ingezet, kunnen deze hulpmiddelen het verschil betekenen tussen nederlaag en overwinning.

Na elk uitgespeeld level reist de gamer met Parker mee naar een volgende strijdtoneel, in de VS en Europa, totdat het Rode Gevaar bedwongen is.

Naast deze singleplayer modus, kan er ook tegen andere gamers worden gespeeld. Je kan er in deze multiplayer versie ook voor kiezen om de Russen te spelen. Het oneindige aantal gevechten dat je zo kunt voeren, zorgt ervoor dat World in Conflict lang speelbaar blijft.

Grafisch is het spel ronduit overdonderend. Tenminste, als de gamer een pc heeft die kan presteren. De ontploffingen, de voertuigen, het detail in de gebouwen en de uniformen van de soldaten zijn een lust voor het oog.

Al met al is World in Conflict een spel dat het genre van de RTS een flinke injectie geeft. De single player zal voor veteranen van het genre nog steeds niet al te moeilijk uit te spelen zijn – concentratie van troepen werkt nog steeds heel goed – maar het hoge tempo van het spel en het interessante verhaal zorgen ervoor dat van verveling geen moment sprake is.