Dorrestijn blijft echte somberman

Voorstelling: Ruïnes, door Hans Dorrestijn en Martin van Dijk. Gezien: 4/10 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 23/5. Inl. 030-2313416, www.kickproductions.nl

„Wat u nu gaat zien, is mijn laatste programma,” zegt Hans Dorrestijn in het openingstoespraakje van zijn nieuwe voorstelling. En dat is geen grap. De nu 67-jarige dichter-zanger van de wanhoopshumor houdt er na zijn huidige tournee mee op. Toen hij 35 jaar geleden begon, was hij naar zijn zeggen „de eerste pessimistische humorist”. En nu, zo'n 35 jaar later, stelt hij tevreden vast dat Nederland „gelukkig lang zo vrolijk niet meer” is.

Ook in Ruïnes wordt Dorrestijn, net als in zijn vorige twee programma’s, vergezeld door pianist Martin van Dijk die allang niet alleen de begeleider meer is. Ze geven diverse samenspraakjes ten beste, ze heffen wat stemmige samenzang aan en Van Dijk zingt ook een paar sololiedjes. Maar natuurlijk wel op teksten van Dorrestijn, die immers onovertroffen blijft in het gekwelde soort kwinkslagen dat zijn handelsmerk is geworden. Niemand anders dan Dorrestijn oogst een lach als hij, met dat klaaglijke geluid, zegt: „Ik kan wel iemand naar de weg vragen, maar ik kan nooit luisteren naar het antwoord.” Of, over zijn leeftijd: „Alleen op begrafenissen ben ik nog wel eens de jongste.”

Geoefende podiumartiesten zijn Dorrestijn en Van Dijk niet. Ze lezen heel veel van een papiertje en hebben blijkbaar weinig benul van timing. Heel wat grappen vallen daardoor op de grond. En bovendien is Dorrestijn door de jaren heen een steeds amechtiger zanger geworden. Het is maar goed dat Van Dijk af en toe wat extra reliëf aan die liedjes geeft. Maar veel belangrijker is het feit dat Dorrestijn in dit programma nog één keer de onvervalste somberman is: „De vrouw is een geschenk van God / al gaat de man eraan kapot.”