Siamese schildpadtweeling

Dit is een vreemd waterschildpadje. Of zijn het er twee? De waarheid ligt in het midden. Aan beide uiteinden van het schild een kop en twee voorpoten, maar één paar achterpoten en één staart .

Ik vind het geen schildpad met twee koppen, maar een schildpadduo met anderhalf lijf. Een Siamese schildpadtweeling.

Bij tweekoppige dieren - of eenlijvige duo’s - ging het mis met het ei. Dat ging zich in tweeën opdelen. Normaal ontstaat er dan een tweeling. Maar die opdeling wordt af en toe door een fout niet helemaal afgemaakt. Soms krijg je dan een dier met een lijf en een hals met twee koppen. Soms een dier met bijna twee lijven, maar een gedeelde achterkant. En alles ertussen in. Alsof je een spiegel vanaf de staart in de lengte over een dier houdt, en kiest hoe schuin hij langs de kop loopt. Alleen de kop dubbel? Of ook het voorlijf? Probeer het uit bij je kat of hond, of bij je zusje, want er zijn ook Siamese mensen.

Hoe is het om twee koppen te hebben, of met zijn tweeën een lijf te moeten delen? Als je je probeert in te leven blijft het heel raar. Maar het kan erg verschillen. Soms is een tweede hoofd echt een bijhoofd. Het heeft wel hersens en ogen, maar verder niet veel verbinding met het lijf. Geen zenuwverbindingen, geen slokdarm, niets. Het andere hoofd – het opperhoofd – doet al het werk. Hoe denk en voel je, als je zelf geen lijf hebt? Je niet kunt sturen? Je wel kunt happen en proeven, maar niet kunt eten? Verzin het zelf maar.

Bij andere twee-koppen, zoals dit duo, is het gelijker verdeeld. Allebei een slokdarm, en allebei contact met het lichaam, en besturing ervan – al is het maar voor de helft. Deze eendrachtige schildpadjes zijn nog heel jong. Het wordt een kwestie van de koppen bij elkaar steken en goed samenwerken, als ze nog eens ergens willen komen. En het liefst moeten ze gelijk willen zonnen, slapen of zwemmen, want anders heeft de ander nooit rust. Twee zielen, een gedachte – dat is het doel.

Sommige dieren lijken daar wel uit te komen, maar zielig blijft het wel een beetje. Toch kan het goed gaan. In Europa is er een Griekse landschildpad met twee koppen laatst nog tevreden tien geworden. Janus is zijn naam. Hij kreeg een speciaal feestmaal, waar hij dubbel van genoot. Allebei was hij heel blij.