Materiaalman

Hij kwam aan op Schiphol met een fantastische bagage. Barcelona had de Champions League gewonnen, en als de ogen ons niet bedrogen had Henk ten Cate daar een belangrijke rol in gespeeld. Weliswaar was hij slechts de assistent van hoofdcoach Frank Rijkaard geweest, maar toch, onze ogen hadden duidelijk gezien hoe amicaal hij met al die dure sterren was omgegaan. Kijken naar Ten Cate op het trainingsveld van Barcelona stemde jaloers: dollen met Ronaldinho, dat wilden we allemaal wel.

Met dat sterrenpoeder boven zijn hoofd plukte Henk zijn koffers van de lopende band. Alles leek te kloppen. Natuurlijk, zijn ervaring als hoofdtrainer beperkte zich tot provinciesteden als Deventer en Arnhem, maar in feite hoorde hij natuurlijk in de hoofdstad. Hij was er geboren. Voorspelbare loftuitingen in Het Parool waren het gevolg. Welkom thuis, Amsterdamse Henkie, toffe gozer – met dat soort aansporingen ging hij aan de slag. Henkie zou de verwaande knapen in Zuid-Oost eens lekker aan het werk zetten.

Nu is er een groot verschil tussen de veldtrainer die hij in Spanje was geweest en de hoofdcoach die hij in Nederland moest zijn. Hoofdcoaches bepalen de tactiek, ze hakken lastige knopen door en achteraf moeten ze vragen van vervelende journalisten beantwoorden. Al snel kregen de commentaren van Henk ten Cate iets pijnlijks. Het klonk een beetje of de materiaalman aan het woord was. Alsof zijn superieuren hem gedwongen hadden een net pak met een stropdas aan te trekken en ze hem zonder spiekbriefje in de schijnwerpers hadden geduwd.

In eerste instantie gaf dat allemaal niet. Sterker, het rammelende spel van Ajax begon wat samenhang te vertonen. Reden: Henkie was best positief. Henkie, type recht door zee, maakte voetballers beter. In tegenstelling tot zijn wat zure voorganger Danny Blind stelde hij het dynamische, maar grillige talent Ryan Babel wekelijks op, en ook middenvelder Wesley Sneijder presteerde stabieler. Beide telgen uit de Ajax-school voetbalden dermate goed dat ze afgelopen zomer naar het buitenland vertrokken.

Zonder de dribbels van Babel en de passes van Sneijder verviel Ajax weer in het gekluns van voorheen. En naarmate er meer viel te verantwoorden, werkten de smoesjes van Ten Cate meer op de lachspieren. De ene keer lag de schuld voor het tegenvallende spel bij het hobbelige gras, de andere keer bij het – juist zeer egale – kunstgras. Teksten van een materiaalman. Henkie had kansen voor Ajax gezien die iedereen waren ontgaan, het werd haast pijnlijk.

Nu Ajax begin oktober weer uitgeschakeld is in ‘Europa’, kan hij terecht bij het steenrijke Chelsea. Om er veldtrainer te worden. Briljante zet. Henk ten Cate weer terug in de anonimiteit, het lijkt voor alle partijen het beste.