Hrfst

De bel. Acht keer op een septembermiddag. „Wil je hazelnoten kopen?” Een verfrommeld boterhammenzakje onder mijn neus, bijeengehouden door een smoezelig kinderknuistje en gevuld met twee dozijn hazelnoten van het formaat kaboutertheekopje. „Een euro maar.” „Nee dank je Stefanie, Wessel, Jim, Sebastiaan, Maurits, Chemee, Joep, Guusje, ik heb al drie kilo gratis gekregen van Tijn en Pep.”

Schattig hoor, die ieniemienie-jager-verzamelaar-mensjes. Pedagogisch gezien had ik er misschien zo’n antroposofisch altaar omheen moeten bouwen, met boombladeren in alle kleuren van het herfstpalet, eigenhandig gefröbelde poppetjes van vilt en schapenwol. Of ik had alle kinderen uit de straat kunnen uitnodigen om hazelnootkoekjes te komen bakken.

Maar deze moeder had even geen tijd voor de wisseling der seizoenen. En haar zonen, onvoldoende ouderlijk gestimuleerd in hun sluimerende belangstelling voor de wonderen der natuur, vergaten de met zoveel enthousiasme opgeraapte schatten al snel. Dus nu staat de schaal met nootjes er nog steeds. Dit weekeinde toch maar eens knus in de weer met kinderen en notenkraker.

Voor ongeveer 400 g notenkaramel:

200 g hazelnoten (gepeld gewicht)

250 g kristalsuiker

2 eetlepel vloeibare, heldere honing

optioneel: ½ theelepel anijs- of venkelzaad, en/of ½ theelepel geraspte sinaasappelschil

extra: een vel bakpapier, ingekwast met neutrale olie

Verwarm de oven voor op 200 graden. Strooi de hazelnoten uit over een bakplaat en rooster ze in 5–7 minuten lichtbruin. Strooi ze uit over een schone, uitgespreide theedoek en wrijf er de bruine schilletjes af, zodat je mooie witte hazelnoten overhoudt. Doe de suiker in een pan met dikke bodem en meng er twee eetlepels koud water door. Schenk de honing erbij en zet de pan op een vuurtje dat ergens tussen laag en middelhoog inzit. Nu hoef je een hele tijd niets te doen, alleen maar te kijken wat er in de pan gebeurt. Eerst smelt de suiker tot een bijna transparante siroop. Daarna zal hij langzaam gaan kleuren tot diep goudbruin, een proces dat wel 30–45 minuten kan duren. Een of twee keer roeren mag, maar vooral niet te vaak, want dan zou de suiker kunnen gaan kristalliseren. Beter is om de pan een paar keer voorzichtig ronddraaiend te bewegen, zodat de suikersiroop zich gelijkmatig over de bodem verdeelt. Dit laatste kun je uiteraard beter niet aan kleine kinderen overlaten, net als de handelingen die hierna volgen. Zodra je een mooie, donkere karamel hebt, roer je de hazelnoten erdoor, plus de eventuele smaakmakers. Leg het vel bakpapier op je werkvlak klaar en schenk hier de karamelmassa over uit. De noten hebben de neiging te gaan samenklonteren; gebruik een natte lepel of spatel om ze uit elkaar te houden. Wanneer de karamel is afgekoeld kun je hem in stukjes breken en bewaren in een goed gesloten blik.

Heb jij een idee wat ik met de rest van de hazelnotenoogst kan doen? Stuur je recept naar nrc.nl/kokenetc