Geheim (2)

Rintje heeft een geheim. En niet zomaar een geheim. Het is een geheim dat zelfs zijn beste vrienden Tobias en Henriette niet mogen weten, en dat vinden zij helemaal niet leuk.

Rintje zit helemaal alleen met zijn grote geheim in het HeRiTo-clubhuis.

„Wil je niet heel even naar buiten komen voor een lekker hapje?” vraagt mama.

„Geen tijd!” roept Rintje.

Er komen de raarste geluiden uit het clubhuis. Getimmer, geklop en gezaag.

„Au!” klinkt het dan opeens.

„Wat doe je?” vraagt mama.

„Ik heb met de hamer op mijn poot geslagen!” zegt Rintje.

„Bloedt het?” vraagt mama.

„Ja”, zegt Rintje met een beteuterde stem.

„Dan moet er een pleister op”, zegt mama. „Ik ga er even een halen.”

Als ze terugkomt staat Rintje voor het clubhuis. Zijn bebloede voorpoot houdt hij in de lucht.

„Zo”, zegt mama. „Eerst de wond schoonmaken met jodium.”

„Au!” roept Rintje „Dat prikt!”

„En nu een grote pleister”, zegt mama. „Ik heb een rode, die kleurt mooi bij je halsband. En vertel me nu maar wat je aan het maken bent.” Mama wil de deur van het clubhuis opendoen.

„Niet doen!” schreeuwt Rintje. „Het is echt heel erg geheim. Ik ben iets aan het uitvinden. Iets waarmee ik superrijk ga worden, zo bijzonder is het!”

„Kan je niet een heel klein tipje van de sluier oplichten?” vraagt mama.

„Ik heb geen sluier”, zegt Rintje.

„Nee”, lacht mama. „Dat is een uitdrukking. Ik bedoel dat ik graag een heel klein stukje van het geheim wil weten.”

„Ik laat het pas zien als het helemaal klaar is”, zegt Rintje. „Maar nu moet ik weer verder !”

„Ik roep je wel voor het eten!” zegt mama.

Ondertussen zitten Tobias en Henriette bij Henriette thuis. Ze zien er boos uit.

„Ik vind het belachelijk!” zegt Henriette. „HeRiTo’s hebben geen geheimen voor elkaar!”

„Misschien kunnen we er toch stiekem achterkomen”, zegt Tobias. „Ik heb iets bedacht!” Hij fluistert iets in Henriettes oor.

„’s Nachts!” gilt Henriette. „Weglopen!”

„Sssssttt”, zegt Tobias. „Je moeder mag het niet horen! We sluipen vannacht stilletjes naar het HeRiTo-clubhuis en dan gaan we dat grote geheim eens bekijken!”

„Maar om in Rintjes achtertuin te komen moeten we door het huis”, zegt Henriette. „Dan horen ze ons toch?”

„Ik weet wel een paadje achterom”, zegt Tobias. „Ik blijf bij jou logeren en als je moeder slaapt gaan we ervandoor!”

„Huuuuh!” zegt Henriette, „ik vind het nu al eng. Maar ik ga zeker mee!”

Samen rennen ze naar de keuken. Daar staat de moeder van Henriette. „Tobias blijft hier slapen vanavond!” zegt Henriette.

„Wat gezellig”, zegt haar moeder.

(Wordt vervolgd)