Dichter bij de dood

Ze belden me een stuk of dertien keer terwijl ik op vakantie was. Zo graag wilden ze mij aan een uitvaartverzekering hebben. De laatste keer nam ik op. Ik zat in de auto en het was zaterdagochtend. Niet vaker denk ik aan de dood dan op de zaterdagmorgen. Maar die ochtend niet. Ik reed op de Autoroute du soleil. Het regende. Ik ging de verkeerde richting op.

Misschien kiezen ze juist de regenachtige dagen uit om mensen te benaderen voor een uitvaartverzekering. Ik geloof best dat dit de verkoop bevordert. Maar toch was ik er niet voor in de stemming. Het luistert nauw om in de stemming te zijn voor je eigen dood. En ik wil ook niets overhaasten bij mensen die je dingen verkopen aan de telefoon. Dat zijn de moderne deur-tot-deur verkopers. Alleen vroeger kon je ze zien aankomen. Om je vervolgens met de kinderen te verstoppen achter de bank. Onzichtbaar, met hun telefoonnummer onderdrukt, bestoken ze je nu op de meest vreemde momenten. Niet alleen meer onder het eten.

Het zal vast heel goed gaan met de uitgebreide uitvaartpakketten want wanneer ik mensen om mij heen moet geloven, hoeven zij zo’n „sobere, typisch Hollandse begrafenis niet”. Ze vertellen mij „dat het in sommige culturen wel drie dagen feest is”. Dit leren mensen dankzij goedkope vliegtickets. En zo’n begrafenis willen zij dan ook. Want alles wat van buiten komt is beter. Zolang het niet om de hoek komt wonen. Misschien ligt het aan mijn bekrompen geest maar ik kan mij een betere toost voorstellen dan boven de kist van mijn moeder of vader. Er is niets mis met een ingetogen Hollandse begrafenis. Waar de zwarte pakken grijs zijn. En het verdriet ongeoefend. Met zulke luchten heb je geen bonte versieringen nodig.

Ik heb hem wel gevraagd om later terug te bellen. Die jongen die het tijd vond om eens aan een uitvaartverzekering te denken. Want daar dacht ik al een aantal jaren aan. Niet omdat ik mij bekommer om de bankrekening van mijn nabestaanden of de kwaliteit tropisch hardhout van mijn kist. Nee, het komt door het project „de eenzame uitvaart”. Bij eenzame gemeentebegrafenissen staat er op initiatief van Frank Starik een dichter aan het graf. En die leest een zelfgeschreven gedicht voor. Een dichter aan mijn graf.

Daar kan ik me voor maar 10,08 euro per maand tegen verzekeren.

Janneke van der Horst