De literaire thrillers

Stel dat in De Volkskrant of Trouw, om eens twee goede kranten te noemen, een debat was ontstaan over de kwaliteit van NRC Handelsblad en dat het debat zou eindigen met een stuk waarin de scribent geen spaan heel laat van uw prachtblad: dit is pulp van het laagste allooi en wie die krant leest is gek. U zou vermoedelijk eisen dat de scribent zijn mening onderbouwt met even onloochenbare als onmiskenbare feiten. En u zou er absoluut geen genoegen mee nemen dat het debat met het gewraakte stuk van die scribent zou eindigen.

Welnu, dat is mijn allesoverheersende gevoel toen ik het affront van Arie Storm over mijn boeken en die van mijn tachtig collega`s las: `Pulp is het en de pulpigste pulp blijft het` (Boeken 21.09.07). Mijn thrillers blijven ook in uw krant niet geheel onopgemerkt en ik heb dan ook met belangstelling de stukken gelezen die Bertram Mourits, Gert-Jan de Vries en René Appel in de afgelopen weken in uw boekenbijlage over de misdaadliteratuur schreven. De aanleiding was de vraag of een thriller tot de literatuur behoort.

Het antwoord van uw scribenten is neen in verschillende gradaties en daar ben ik het mee eens: een thriller is geen literaire roman. De meeste misdaadauteurs pretenderen dat ook niet, de aanduiding literaire thriller op de omslag van sommige misdaadromans ten spijt. Het staat erop omdat het adjectief literair een gunstig effect heeft op de verkoopcijfers en dat zegt meer over de lezers dan over de schrijvers.

Goed, terug naar het debat. Heeft de heer Storm alle thrillers die in dit land verschijnen gelezen en stoelt hij dat oordeel dus op gedegen onderzoek, of is het de vooringenomen mening van de literator in de marge die met afgunst naar de verkoopcijfers van succesvolle misdaadauteurs kijkt? Er staat één zinnetje in dat me uit het hart is gegrepen: de Nederlandse literatuur staat misschien op een niet al te hoog niveau. Klopt. Dat is dan ook de voor de hand liggende reden dat Nederlanders liever buitenlandse romans lezen dan werk van eigen bodem. Dat geldt voor literaire romans én misdaadromans. In beide genres vinden we een handvol schrijvers die ruimschoots van de pen kunnen leven, maar de meeste auteurs moeten een andere bron van inkomsten hebben. .

Gelukkig kunnen die zich troosten met de gedachte dat een beter verkopende schrijver niet navenant beter schrijft. Het kan, maar het hoeft niet. Niemand in het boekenvak zal beweren dat Appie Baantjer duizend keer beter schrijft dan Arie Storm, maar elke uitgever zal collega Baantjer in de armen sluiten en aan de heer Storm vermoedelijk nog wel een paar vraagjes stellen alvorens hij of zij besluit zijn boeken uit te geven. Ik ga natuurlijk niet beweren dat het pulp is, laat staan de pulpigste pulp die je in druk kunt vinden. Dat zou ik van geen enkele collega durven beweren en al helemaal niet van een voltallige groep collega`s die een ander genre beoefenen dan het mijne.