Retourtje eigenbelang

Vroeger, toen de Hollandse luchten nog niet vol hingen met low budget-vliegtuigen, stapte ik weleens op de trein naar Brussel, nam daar een busje naar het minivliegveldje van Charleroi, en vloog voor luttele euro’s naar Pisa of Treviso. Volgens de ANVR-reisbureaus gaat die tijd herleven met de komst van de vliegtax, waarbij luchtreizigers in Nederland 11,25 euro voor korte vluchten en 45 euro voor lange vluchten bijbetalen voor het milieu.

De reiswinkeliers staan op hun achterste benen. Handtekeningenactie, spotjes op radio en tv, website, flyers, advertenties; blijkbaar is er een kolossaal reclamebudget. De campagne is nogal suggestief, en richt zich duidelijk op de vakantieganger die voor een koopje aan de Costa del Sol kroket wil eten. ‘Leuker kunnen ze het niet maken. Duurder wel.’ En: ‘Wil het kabinet soms dat iedereen voortaan met de auto naar Spanje of Griekenland gaat?’ Eh... nee, want dat is nog altijd een stuk prijziger.

Harde dreigcijfers volgen: ‘Voor miljoenen Nederlanders zijn de luchthavens van Düsseldorf, Weeze of Brussel een alternatief om de hoge vakantiebelasting te vermijden.’ Ik dacht het niet: een treinretourtje Schiphol-Brussel (64,40 euro) plus twee keer het Ryanair-pendelbusje (20 euro) zijn veel duurder dan die vliegtax.

De ANVR grossiert in drogredenen en verdachtmaking. De regering zou handelen in strijd met internationale verdragen, al is dat ‘niet met zekerheid te zeggen, omdat verder nog niets bekend is.’ ‘De opbrengst van de belasting wordt door de regering in het geheel niet gebruikt om schoner vliegen te stimuleren.’ Nee, maar het doel is dan ook om milieuvervuilende activiteiten te ontmoedigen.

Het ergste is dat de ANVR deze volksmennerij presenteert onder het mom van consumentenbelang, terwijl het ze louter om de eigen kas gaat. Zouden reisbureaus echt begaan zijn met het lot van de reiziger, dan zouden ze zeggen: weet u wat, bij ons betaalt u geen vliegtax, die betalen wij voor ú, voor een beter milieu en voor een imago van voortrekker in Europa. Die paar tientjes zijn moeiteloos te bezuinigen met al die onduidelijke administratiekosten. Of uit het reclamebudget.

Christiaan Weijts

Schrijver van het boek Art.285b