Nationaliteit is formele en veranderbare sticker

Pauline Meurs van de WRR zit overduidelijk in haar maag met de reactie van de socioloog Ruud Koopmans op haar gewraakte rapport. Haar mistige exposé (Opiniepagina, 2 oktober) zondigt met name in de alinea over `footprints` en dubbele nationaliteit tegen helder denken. Het meest grievend is dat ze geen verweer biedt aan het voornaamste bezwaar: een bewuste politieke keuze wordt in een vals wetenschappelijk kleed ten tonele gevoerd.

Als je `footprints` zo zwak zijn dat het verlies van je dubbele nationaliteit je welzijn beschadigt, heb je je voeten nooit met bijzonder veel kracht in het zand gezet. Nationaliteit is een formele en veranderbare sticker die je tot staatsburger maakt: dat is een nuchtere, wettelijke aangelegenheid. Dat je tot een volk behoort en die taal spreekt is van veel groter belang. Dat Pauline Meurs als wetenschapper overigens nog steeds het begrip multiculturele samenleving gebruikt is mij een raadsel. Al weer een tijdje geleden is door de Leuvense filosoof Rudi Visker overtuigend aangetoond dat die helemaal niet bestaat.