Zweverig, stuurloos en high uit de hippie-enclave

cd freakfolk

Devendra Banhart: Smokey Rolls Down Thunder Canyon XL

**

„I’m high, I’m happy and I’m free” zingt Devendra Banhart als de onverbeterlijke hippie die hij is. En daar zit precies het probleem. Juist nu de goeroe van de hippe freakfolkbeweging zich onder de hoede van Neil Youngs manager Elliott Roberts opmaakt voor een grootscheepse internationale doorbraak, levert hij met Smokey Rolls Down Thunder Canyon zijn vreemdste en meest stuurloze plaat.

Thuis in de hippie-enclave Topanga Canyon werkte hij met een bonte club langharigen aan een cd die 72 minuten lang alle kanten uitgaat, van Spaanstalige bossafolk tot zwoele T. Rex-rock en gedrogeerde slaapkoppenreggae.

Hij omringt zich met illustere gasten als Vashti Bunyan, Linda Perhacs en Black Crowes-zanger Chris Robinson, die hem nog dieper in een staat van geestverruimende lethargie lijken te trekken.

Banharts vijfde album bevat in zichzelf gekeerde kampvuurmuziek van het zweverigste soort, met de doowop-persiflage Shabop shalom en de nepgospel van het nummer Saved als merkwaardige dieptepunten.