Weldadig kalme tekenfilm

Azur en Asmar (Azur et Asmar). Regie: Michel Ocelot. Nederlands nagesynchronisatie: Jenne Decleir, Mohammed Chaara. In: 14 bioscopen.

Een vrouw heeft twee kinderen aan haar borst, een jongetje met azuurblauwe ogen en haar eigen zandkleurige zoontje. Voedster, leert ze de een. Mama, de ander. Maar het kan de jongetjes niet schelen, die in slaap gesust door haar Arabische liedjes opgroeien als broertjes, later rivalen worden en daarna vrienden. Azur en Asmar zijn de hoofdpersonen uit de eerste digitale animatiefilm van Michel Ocelot, vooral bekend van zijn films over het West-Afrikaanse jongetje Kirikou. Nu reëerde hij een ongedefinieerd 18de-eeuws aandoend sprookjesrijk in noordelijker Afrika. Stiekem doel van de film: verdraagzaamheid prediken tussen Westerlingen en Arabieren. Nu maar hopen dat Azurs kolderieke reisgezel niet per ongeluk als cliché-Jood aan Ocelots fantasie is ontsproten.

Tegenover het Disney- en Pixar-animatiegeweld stelt Ocelot een weldadig kalme stijl. Hij blijft trouw aan de traditie van de Russische silhouettenfilms, die soms de oudste vormen van proto-cinema als schaduwspel en poppenspel in de herinnering roepen.