Een korte film? Die maak je toch in twee dagen?

Filmploeg de Lovely Ones leverde hun film de vorige keer zes minuten te laat in.

Mogen ze dit keer in Utrecht wel meedoen aan de competitie van 48Hour-film?

Spannend, stressvol en ‘behoorlijk rock ’n roll’. Dat is volgens regisseur Marc Ickx het effect als je in 48 uur tijd een korte film moet maken. Ickx en zijn team – de Lovely Ones – namen afgelopen weekend samen met 44 andere filmcrews deel aan het 48Hour-filmproject in Utrecht. Het concept: vrijdagavond trekt elk team een filmgenre, en ieder krijgt een personage, een voorwerp en een verplichte tekstregel. Met deze elementen moeten de filmploegen voor zondagavond een film maken: van scenario tot montage.

Dat dit niet altijd goed afloopt, bewees de vorige editie van het project in Amsterdam. Toen leverden de Lovely Ones door technische problemen hun film zes minuten te laat in, en werden ze uitgesloten van de competitie.

„Mislukken is deze keer geen optie”, vertelt Dieter Van der Eecken, die zich DOP – Director of Photography – heeft gedoopt. Hij heeft er zin in: „Dit format dwingt je om intuïtief te werken, er is geen tijd om lang na te denken.” De nadelen laten zich raden: tijdtekort en slaapgebrek.

Wanneer zaterdagochtend de opnames beginnen, heeft Ickx nauwelijks geslapen. Samen met een tiental anderen schreef hij de hele nacht aan een scenario van vijf bladzijden. Het verhaal gaat over een meisje, Rebecca, dat met behulp van een magisch amulet de grenzen tussen leven en dood aftast. Het opgegeven genre is fantasy, wat het schrijfproces niet makkelijker maakt. „Er waren heel veel ideeën, maar je moet er toch op letten dat je scenario aannemelijk blijft en dat het klopt”, aldus Ickx. Voorbereidingen waren nauwelijks mogelijk, alleen de locaties werden op voorhand uitgezocht door producent Marcel Romeijn, die in Utrecht woont en dus een thuiswedstrijd speelt.

Een van deze locaties is de universiteitsbibliotheek. Tussen de boeken wordt druk belicht en gefilmd. Er is geen tijd te verliezen: elk shot wordt snel één of twee keer gerepeteerd, dan klinkt het: „Camera loopt”. „Actie!” De ploeg wil niet te veel beelden schieten en de camerastandpunten moeten duidelijk vastliggen. Dat bespaart tijd. Ook bij het monteren.

Het duurt niet lang, of ze liggen achter op schema. „Die jongens zijn te perfectionistisch”, zucht producent Romeijn, „ze blijven doorgaan tot alles echt goed zit”. De vertraging is een probleem. „Het genre is afhankelijk van de sfeer en het licht”, vertelt Ickx. Daarom heeft hij daglicht nodig, en wil hij het gros van de beelden voor acht uur ’s avonds hebben gedraaid.

Aangekomen op een andere locatie – een parkeergarage – blijkt dat ook praktische problemen tijd in beslag kunnen nemen. Zo moeten er gratis kaartjes worden geregeld voor de garage, het touwtje van het amulet raakt even zoek, en de blaffende hond van één van de acteurs verpest het geluid van een scène. Dit kost tijd, en het daglicht wacht niet.

Terwijl het materiaal voor de volgende opnames wordt klaargezet, kan een groot deel van de crew – ze zijn in totaal met een kleine dertig mensen – enkel afwachten. De tijd wordt gedood met grappen met een rolstoel, en sigaretten. Veel sigaretten. Tot er opnieuw „camera loop, actie!” wordt geroepen. Ondertussen kijkt Romeijn bezorgd naar buiten, waar donkere wolken zich samenpakken. Regen kunnen ze missen, later zijn er nog buitenopnames.

Wanneer alle opnames erop zitten, is het drie uur ’s nachts. In totaal heeft regisseur Ickx afgelopen weekend tweeënhalf uur geslapen, maar „het voelde alsof het een hele nacht was”. Hij is zeer tevreden over het eindresultaat, dat volgens hem beter is dan iedereen vrijdagavond had kunnen vermoeden. Bovendien brachten ze de film deze keer ruim tien minuten voor de deadline binnen.

Of ze zullen winnen, kan Ickx niet inschatten. „Ik ben zeer cynisch over het begrip wedstrijd. Er zijn bijna vijftig films gemaakt in allerlei verschillende genres, dus het hangt ook veel af van de smaak van de jury.” Ook Van der Eecken is tevreden. „Als je film klaar is, heb je eigenlijk al gewonnen”, vindt hij.