7 Dansen

Hable con ella

België 2, 20.50-22.40 uur, Pedro Almodóvar, 2002

Pedro Almodóvars films gaan nooit over het echte leven. In potpourri’s van postmodernisme verwijst hij met een sardonische speelsheid naar andere films en kunstvormen. Zijn campy melodrama’s worden soms gezien als subversief, vanwege zijn kritiek op de Spaanse machocultuur, homofobie en hysterische condition humaine. In de opening van de Hable con ella voert het gezelschap van Pina Bausch een dans op en het lijkt erop dat Almodóvar de pretenties ervan aan de kaak stelt, net als de tenenkrommende uitspraken van de danslerares later in de film. Maar je weet het bij Pedro nooit: misschien vindt hij het wel echt mooi. Toch werkt die dubbelhartige houding van altijd maar die tong in de wang uiterst vermoeiend. De film is ook nog eens stuitend, want suggereert dat de verkrachting van een comateuze vrouw haar weer tot leven zal roepen. (AW)

Met bijdragen van Jessica van Geel, Viola Lindner, Dennis Rijnvis en André Waardenburg