EU wil aandacht voor verdwenen kinderen

In Portugal verdween het Britse meisje Maddy. Nu spreken ministers van Justitie over een Europees alarmeringssysteem voor kinderontvoeringen.

Het is een succes in Frankrijk, het systeem ‘Alerte Enlèvement’, waar posters van verdwenen kinderen langs snelwegen en andere druk bezochte plaatsen worden geëtaleerd. Griekenland en Portugal hebben recent soortgelijke publieke opsporingscampagnes ingevoerd, afgekeken van de manier waarop in de Verenigde Staten met ‘Amber Alert’ publieke aandacht wordt gevraagd voor verdwenen of ontvoerde kinderen.

Portugal, al maanden in de ban van de verdwenen Britse kleuter Madeleine McCann, gebruikt zijn huidige EU-voorzitterschap om aandacht te vragen voor de rechten van het kind en in het bijzonder voor een Europabreed alarmeringsysteem om verdwenen kinderen onder de aandacht van een breed publiek te brengen.

Daarbij krijgt Portugal steun van eurocommissaris Franco Frattini, zo bleek gisteren tijdens een tweedaagse ontmoeting van de Europese ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken in Portugal. Daar was de wens om te komen tot zo’n breed waarschuwingssysteem aan de orde. Dat varieerde van een EU-lijst van vermiste kinderen op internet tot mogelijkheden om in samenwerking met media en het bedrijfsleven te komen tot grote publieksacties.

Het is de vraag of aandacht voor vermiste kinderen overal de prioriteit heeft die Frattini graag zou zien. Eerder besloot de Europese Commissie een Europees telefoonnummer in het leven te roepen voor het opgeven van vermiste en seksueel misbruikte kinderen. De lidstaten zouden dat telefoonnummer na de zomer nationaal hebben ingevoerd. Daar is tot nu toe maar mondjesmaat gehoor aan gegeven.

Nederland staat positief tegenover voorstellen om te komen tot een Europese lijst van vermiste kinderen en de inrichting van een uitgebreid alarmeringssysteem, zei minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA). Maar het kan ook lokaal via de radio of sms’jes.

Nederland staat ook positief tegenover voorstellen om ontvoerde kinderen op te nemen in het Schengen Informatiesysteem (SIS), maar wel conform het Haagse Kinderontvoeringsverdrag. Dat betekent dat de ontvoering vastgesteld moet zijn door een autoriteit. De melding alleen van verdwijning door iemand die in een echtscheiding verwikkeld is, is dan onvoldoende. Het moet onomstotelijk vaststaan dat een kind onvrijwillig onttrokken wordt aan de ouderlijke macht.

Daarbij gaat het op jaarbasis om zo’n 120 kinderen, van wie ongeveer veertig tot vijftig op de langere termijn niet terugkeren. Meer dan zeventig landen hebben zich via een verdrag verplicht om mee te werken aan terugkeer van een ontvoerd kind als daar om wordt gevraagd. Maar uitgerekend de landen waar een aantal kinderen naar ‘ontvoerd’ wordt, Egypte en Marokko, hebben dat niet gedaan.

Het afgelopen half jaar werden in Nederland vijftig kinderen tussen vijf en zestien jaar als vermist opgegeven bij de politie, waarvan vijftien onder de twaalf jaar, zo blijkt uit cijfers van het Korps Landelijke Politiediensten. In bijna al die gevallen gaat het om kinderen die door een van de ouders is meegenomen. Echte kinderontvoering door een vreemde komt in Nederland sporadisch voor.

Bekijk de website van het Franse waarschuwingssysteem: www.alerte-enlevement.gouv.fr/