Hoe vervoeren springers hun meterslange polsstok?

Hoe vervoert een polsstokhoogspringer zijn polsstok? „Ze zijn immers een paar meter lang en kunnen vast niet uit elkaar als een Ikea-bouwpakket”, schrijft Anne Marie van der Zee uit Zwolle.

Rens Blom, wereldkampioen polsstokhoogspringen van 2005, vervoert zijn polsstokken (zes maar liefst, altijd een paar reserve) van 5.10 meter gewoon op het dak van zijn auto. Wel in beschermende kokers en die zitten weer in een stevige tas.

Pas als Blom het vliegtuig neemt, wordt het spannend, zegt hij. „Het laadruim moet groot genoeg zijn. Als we met een airbus vliegen die vol zit met containers, dan passen de polsstokken er niet meer bij. Gelukkig heb ik een manager die alles ruim van tevoren regelt. ”

Voor het personeel achter de incheckbalie is het vaak even schrikken. Blom: „Ze denken al snel dat mijn stokken niet in het vliegtuig passen.” Een ‘pakketje’ van ruim vijf meter trekt sowieso de aandacht in de vertrekhal. „Dan roepen ze: ga je vissen of zo?”

Voor polsstokvérspringers, de bekende fierljeppers, is het vervoeren van de polsstok een groter probleem. Hun stokken zijn namelijk niet vijf, maar ruim twaalf meter lang. Gelukkig hoeven fierljeppers doorgaans niet te vliegen naar wedstrijden.

„We blijven meestal in Nederland en België”, zegt Erik Bos, waarnemend voorzitter van de Polsstokbond Holland. „Een enkele keer gaan we naar Duitsland.”

Maar hoe vervoer je stokken van twaalf meter over land? „Daar zijn eigenlijk twee manieren voor”, zegt Bos. „De polsstokken zitten in regenpijpachtige buizen. Wij hebben speciale aanhangwagens die we achter de bus hangen, en daar passen de buizen in.”

Ook wordt gebruik gemaakt van wagens die glasplaten vervoeren. De buizen liggen op horizontale liggers en worden stevig vastgezet met banden.

En mocht je ooit een fierljepper als voorligger hebben, Anne Marie: pas op, zwenkt uit.

Barbara Rijlaarsdam