Habib Koite: tussen wakker en dommelen

Concert: Habib Koite & Bamada. Gehoord 30/9 Melkweg, Amsterdam. Verder: 5/10 Oosterpoort, Groningen; 14/10 De Schalm, Veldhoven.

Waar ligt de grens tussen losjes en futloos? Die vraag rees gisteren in de Melkweg waar de Malinese troubadour Habib Koite ruim anderhalf uur zocht naar het evenwicht tussen spanning en ontspanning.

Op de nieuwe cd Afriki is ook merkbaar dat Koite op zoek is naar de juiste balans. Tussen modern en traditioneel, maar ook tussen luisterliedjes en dansabel recht-op-en-neer repertoire. De stukken zijn allemaal in medium tempo en dus geschikt om op te dansen. Maar daartoe dwingend zijn ze niet, je kunt er ook bij op de bank gaan liggen.

In de Melkweg, waar het concert naar de Max was verplaatst om de toeloop te kunnen bergen, was die keuze er niet en ontbraken ook de andere extraatjes van de cd. Er staat geen kwiek dameskoortje voor de band, er zijn geen koperblazers, en er is ook geen cello te horen die mogelijk uit een synthesizer komt.

Koite is omringd door slechts vijf mannen die een vermoeide indruk maken. Soms zijn ze vijf minuten helemaal wakker maar dan dommelen ze weer; laat de baas het zware werk maar doen want die heeft het contract getekend.

Dat de geluidsversterking slecht is en Koite tussen de nummers door lange verhalen zonder plot vertelt, haalt de vaart nog verder uit het concert. Het publiek praat luidruchtig maar blijft loyaal, misschien omdat Koite ze heeft uitgenodigd om toch vooral hard mee te klappen.

En mogelijk ook omdat Kélétigui Diabaté zich gaandeweg aan de malaise onttrekt. Zijn balofon klinkt als een klok en als hij linkshandig een elektrische viool gaat bespelen klinkt er eindelijk iets feestelijks. Citeren uit Gershwins Summertime is natuurlijk niet revolutionair maar na zoveel gedreutel word je er toch vrolijk van.

Habib Koite is een beetje de weg kwijt en lijkt toe aan een retraite. Dat hij na een goed begonnen stuk met hemzelf op herdersfluit van het podium verdween en zijn Bamada een kwartier lang alleen liet modderen kan er op wijzen dat hij er zelf ook zo over denkt.