Genetisch verschil tussen hert en hinde

Rotterdam. De genen die bij edelherten (Cervus elaphus) sterke mannetjes opleveren zijn juist nadelig voor hindes. Het omgekeerde geldt ook. Dat schrijven Schotse en Britse onderzoekers in een gisteren gepubliceerd artikel in het wetenschappelijke tijdschrift Nature. Genetisch antagonisme, zoals dat hier is vastgesteld, kan verklaren waarom een grote genetische variatie in de populatie kan blijven bestaan. Door de voortdurende inwerking van natuurlijke selectie zou in theorie maar één soort `tophert` overblijven, met optimale genen (die zou immers het meest nageslacht krijgen). Maar door de verschillende genetische optima voor mannen en vrouwen wordt een bredere genetische variatie in stand gehouden. Tot dusver heeft het fenomeen genetisch antagonisme nog weinig wetenschappelijke aandacht gekregen. Het is eerder waargenomen bij fruitvliegjes in het laboratorium, maar de onderzoekers vermoeden dat het veel wijder verspreid is.