Het beste van twee werelden

‘Ik ben verheugd’, hoorde ik Dirk Scheringa verklaren, ‘dat we zo’n zwaargewicht, met zoveel nationale en internationale ervaring en deskundigheid in onze organisatie mogen verwelkomen’.

Wie had hij gehaald? Fabio Capello voor de jeugdtraining? Van Basten als assistent van Louis van Gaal? Henry Thierry ter versterking van de aanval?

Maar het bleek niet om AZ te gaan, het ging om de Dirk Scheringa Bank. Het zwaargewicht was ook geen coach of voetballer, het was Zalm.

Dat vind ik het nou het leuke aan deze tijd waarvan, al wel eens vaker is gezegd dat de scheidslijn tussen boven- en onderwereld steeds onscherper wordt. Ik bedoel: een bank is in de beleving van de burgerman nu nog iets voornaams vergeleken met een voetbalclub. Bij een bank denk je aan Nout Wellink of een beetje aan Rijkman Groenink. Bij voetbal zie je Vlaardingse Feyenoordsupporters voor je, die zojuist een bloedige veldslag hebben gewonnen van Rotterdamse Feyenoordsupporters.

Maar kijk naar Italië. Wat is al jaren de beste club van de Serie A? AC Milan. En hoe heet de Dirk Scheringa van AC Milan? Silvio Berlusconi, tot voor kort regeringsleider van het land. Zijn opvolger hoeft maar één verkeerde beweging te maken, en Silvio is morgen weer terug. De onderwereld gaat ongemerkt over in de bovenwereld.

Vroeger, toen je ministers nog met excellentie aansprak, zou ons soort mensen mekaar geschokt hebben opgebeld bij het bericht dat Zalm, al was het maar parttime, in dienst was getreden van iemand die met 600 miljoen weliswaar 33 staat op de lijst van Quote, maar die qua reputatie en stijl van zakendoen toch nooit aan de crème de la crème van ondernemend Nederland zal tippen.

‘Iemand die twaalf jaar minister is geweest!’, zouden we ontdaan tegen elkaar hebben gezegd. ‘Dan liggen de dure banen wereldwijd toch voor het oprapen? Natuurlijk weet iedereen dat z’n vader kolenboer is geweest. En z’n broer staat trouwens nog steeds op de markt. Maar dat is hij toch zeker ontgroeid? Ja, dat is waar, hij heeft altijd geschaterd om mindere kantoorgrappen. Maar dan hoef je toch nog niet te werken voor Scheringa?’

Dit type achterklap zie je godzijdank verdwijnen. Zalm naar Scheringa? Allicht! Wat zou hij in Amerika bij de Wereldbank moeten zoeken, als hij in Alkmaar bij Dirk ook behoorlijk kan verdienen?

De werelden van sjiek en minder sjiek vloeien ineen.

Ik las bijvoorbeeld dat Plasterk geen hervormingen nodig acht in het omroepbestel. Daar gaat alles naar wens. De minister prees vooral het nieuwe programmeringsmodel dat Nederland 1 tot ‘een echt kijkcijferkanon’ schijnt te hebben gemaakt.

Altijd leuk om je dan te herinneren dat Ronald vorig jaar als columnist het nieuwe model heeft afgeschilderd als een absolute catastrofe. Ook leuk dat ik afgelopen zaterdagmiddag even het NOS Journaal wilde aanzetten (dat in nog geen enkel bulletin verslag had gedaan van de geslaagde Eurotop), en op Nederland 1 het beeld zag van driehonderd paraplu’s die op tennistribunes in Rosmalen waren opgestoken. ‘Wedstrijden uitgesteld wegens regen’, deelde een ondertitel in het Engels mee.

Dan zullen ze het Journaal dadelijk wel van een ander net doorprikken, dacht ik goeiig, en bleef geduldig wachten.

Die middag heb ik nog op alle hele uren geschakeld naar het kijkcijferkanon, maar vier uur lang hebben ze daar zwijgend, mét die Engelse ondertitel, regendruppels op driehonderd paraplu’s uitgezonden. En het ging niet eens om Wimbledon of Roland Garros, het ging om Rosmalen. Ook als er niks is te zien, vordert NOS Sport alle zendtijd.

Hoeveel kunst & cultuur had Plasterk die middag niet kunnen laten uitzenden?

Maar net als Zalm houdt hij zich bij het beste van twee werelden.

Jan Blokker