Verdonk: we zijn toch li-be-raal?

Rita Verdonk moet van haar fractievoorzitter eigenlijk alleen praten over haar portefeuille, het onderwijs. Maar dat betekent niet dat zij een spreekverbod heeft, zo bleek gisteravond in het politieke café Libertijn in Amsterdam, waar zij te gast was. „Laten we nu eens liberaal zijn en elkaar de ruimte geven. De ene liberaal zegt het een beetje meer zus, de ander wat meer zo. Maar mensen, we zijn toch allemaal li-be-raal!”

Verdonk, oud-minister en nu Tweede Kamerlid, maakte haar rentree voor de achterban van de VVD sinds zij een paar weken geleden voor de zoveelste keer berispt was door fractievoorzitter Mark Rutte.

De Amsterdamse afdeling van de VVD is Verdonk niet bijster gunstig gestemd. Maar voor deze avond blijkt Verdonk een groot deel van haar eigen trouwe aanhang te hebben gemobiliseerd. Ze applaudisseren als Verdonk veelbetekenende stiltes laat vallen, of als ze dingen zegt als: „Ik heb het pas goed gedaan als het kabinet valt.” Of: „Als je in de bijstand zit, heb je geen recht op geld voor de kinderopvang. Je hebt tijd genoeg om op de kinderen te passen.” Het was, kortom, „een heerlijk avondje recht door zee”, schrijft één van hen op haar vrienden-van-pagina op internet.

Van plankenkoorts was inderdaad weinig te merken bij Verdonk. Maar een enkele vraag wilde ze niet beantwoorden („Gaat u zich opnieuw kandideren voor het lijsttrekkerschap?”). Verdonk, na een korte stilte: „Ik heb er geen zin in woorden van mijzelf terug te zien die uit hun verband zijn gerukt.”

Van reserves is verder weinig te merken, ook niet bij de ja/nee-vragen die de gespreksleiders haar stellen. Tweede viool spelen is heerlijk? „Nee.” Soms heeft u medelijden met Mark Rutte? „Nee.” Sommige VVD’ers zijn bang voor u? „Ja.” U bent niet klein te krijgen? „Ja.”

Verdonk: pagina 7