Een paar sokken: 15 euro

Nederlanders gaven vorig jaar anderhalf miljard euro uit aan sporten.

Een marathon lopen in een simpel shirt is er niet meer bij.

Op een dag besluit je je goede voornemens waar te maken en te gaan hardlopen. Je gaat naar de sportzaak en komt thuis met hardloopschoenen met de juiste demping en stabiliteit, een vocht- en warmteregulerendT-shirt, sportsokken met geïntegreerde ventilatiekanalen en natuurlijk een sporthorloge met hartslagmeter. Je bent ruim 400 euro armer.

Sporters zijn big spenders. Ieder jaar geven ze meer uit aan hun hobby. In 2006 was dat maar liefst anderhalf miljard euro, ruim 100 miljoen meer dan twee jaar daarvoor. Volgens het recente rapport ‘Sportzaken raken nooit uitgespeeld’ van de sportdetailhandel, profiteert de branche van de toenemende aandacht voor bewegen en gezondheid. Er worden niet alleen steeds meer spullen gekocht. De sporter wil vooral ook kwalitatief hoogwaardige producten. „Als je tien jaar geleden naar een hardloopwedstrijd keek, zag je lopers met een katoenen T-shirt en gewone gympen. Zij hebben die kleding inmiddels ingeruild voor hightech sportkleding”, vertelt Marius Rovers van Euretco, waartoe onder andere de sportzaken Runnersworld en Sport2000 behoren. Volgens Rovers staat de sportsok bij uitstek symbool voor de toegenomen vraag naar kwaliteit. „Een aantal jaren terug moesten we het vooral hebben van prijsknallers, 10 sokken voor vijf euro. Nu verkopen we veel sokken van tien of vijftien euro per paar.”

Volgens het rapport winnen individuele sporten als hardlopen, racefietsen en golfen aan populariteit, ten koste van teamsporten. Bij wielerspeciaalzaak Van Herwerden in Voorburg is die toegenomen populariteit merkbaar. „Er is een nieuwe groep fietsers ontstaan”, zegt John van Herwerden. „Dat zijn vooral dertigers, die voorheen nooit fietsten.” Volgens hem wil deze groep niet met ‘rommel’ beginnen. „Ze nemen zich voor: ik ga racefietsen, en daar wil ik best wat aan uitgeven. Ze weten dat ze voor 800 euro niet kunnen slagen.” Een goede fiets begint bij zo’n 1.500 euro. Het gaat volgens Van Herwerden niet alleen om functionaliteit. „Het zadel, de schoenen en de zonnebril moeten niet alleen goed zijn, het moet ook mooi staan.”

Draaft de sportconsument niet een beetje door? Of gunt de serieuze sporter zichzelf gewoon de spullen die hij verdient? Tjalko Jansz (37) is zo’n fanatieke sporter, hij beoefent er een stuk of zes; van racefietsen tot roeien en van skeeleren tot catamaranzeilen. Hij noemt zichzelf ‘te nuchter’ om kapitalen aan zijn sportactiviteiten uit te geven. Toch spendeert hij er 250 euro per maand aan. Maar volgens hem zijn er genoeg sporters die zwaar overdrijven in hun materiaalkeuze. „Pas geleden fietste ik een toertocht in Limburg en daar zag ik veel mensen op speciale lichtgewicht fietsen, die duizenden euro’s kosten. Terwijl sommigen van hen al blij zullen zijn als ze de 150 kilometer lange tocht überhaupt uitfietsen.”

Eén keer liet Jansz zich in de winkel meeslepen door zijn enthousiasme voor een lichtgewicht fiets. „Helemaal opgetrokken uit carbon. Hij was erg duur, 2.000 euro, maar ik kocht ’m toch. Thuis kreeg ik spijt. Ik heb de koop alsnog afgeblazen.”