Finale na penaltyregen

Ploeg van bondscoach Foppe de Haan zaterdag in finale tegen Servië.

De penaltyserie was de langste ooit tijdens een internationaal toernooi.

De ontlading bij Maceo Rigters, Tim Janssen en Arnold Kruiswijk (vlnr) na de penalty’s. (Foto Bas Czerwinski) RIGTERS VIERT SAMEN MET??? DE OVERWINNING NA DE LAATSTE PENALTY. FOTO BAS CZERWINSKI
De ontlading bij Maceo Rigters, Tim Janssen en Arnold Kruiswijk (vlnr) na de penalty’s. (Foto Bas Czerwinski) RIGTERS VIERT SAMEN MET??? DE OVERWINNING NA DE LAATSTE PENALTY. FOTO BAS CZERWINSKI Czerwinski, Bas

De jeugdinternationals van Engeland toonden gisteravond met kenmerkend Brits spel in het Abe Lenstra Stadion lange tijd het verschil aan tussen voetbalervaring in de Premier League en de Nederlandse eredivisie. Maar het schaakspelende Jong Oranje kwam toch langszij (1-1), domineerde in de verlenging en plaatste zich na liefst 32 strafschoppen voor de finale van het Europees kampioenschap voor spelers tot 21 jaar. Daarin is Servië zaterdag in Groningen de tegenstander.

„Dit is niet goed voor je hart. Maar het resultaat vergoedt alles”, zei bondscoach Foppe de Haan na afloop. „We hebben veel op strafschoppen geoefend. We deden het prima. Helaas gold dat lange tijd ook voor de Engelsen. Het is fantastisch dat we voor de tweede keer op het EK de finale heben bereikt. We begonnen te angstig en toonden geen durf. Na verloop van tijd ging het beter.”

In de strafschoppenserie miste eerst de tot publiekslieveling uitgegroeide Feyenoorder Royston Drenthe. Maar omdat ook Justin Hoyte en aanvoerder Nigel Reo-Coker misten, kreeg Arnold Kruiswijk de kans Jong Oranje naar de finale te schieten. De Groningen-speler faalde echter, waarna ook Matt Derbyshire miste en Daniël de Ridder. De beslissing viel in de zestiende beurt. Anton Ferdinand miste voor Engeland, waarna Gianni Zuiverloon Jong Oranje naar de finale in de Groningse Euroborg schoot.

„Nu nog maar één ding: pakken die beker”, jubelde Drenthe na afloop. „In de verlenging wilde Engeland niet meer voetballen, waardoor wij er niet meer door kwamen”, zei doelman Boy Waterman. „Drie strafschoppen stoppen is natuurlijk fantastisch.”

Aanvoerder Ron Vlaar baalde dat hij was gewisseld, waardoor hij niet mee kon doen aan de strafschoppenserie. „Ik had graag het team willen steunen. Maar om eerlijk te zijn zat ik niet zo goed in de wedstrijd”, zei hij. „Ik ben blij dat Maceo (Rigters, red.) mijn foutje goedmaakte. Gelukkig scoor je in de laatste minuut, op zijn Duits. Blij dat we via de knotsgekke crazy penaltyreeks doorgaan. Een compliment voor iedereen.”

In het begin van de wedstrijd drong Jong Engeland de Nederlandse leeftijdsgenoten terug naar de eigen speelhelft. De ploeg van bondscoach Stuart Pearce kreeg na twintig minuten de beste kans via de snelle spits Leroy Lita. De aanvaller van Reading werd echter ten onrechte teruggefloten wegens vermeend buitenspel. Het Nederlands elftal, dat voor rust vergeefs een manier zocht onder de druk van Engeland uit te komen, kreeg drie schietkansen via snelle uitvallen. Ryan Babel (twee keer) en De Ridder mikten over het doel en op de vuisten van Scott Carson.

Het verschil tussen de twee ploegen werd vooral belichaamd door de twee aanvoerders: Reo-Coker en Vlaar. De Engelse middenvelder van West Ham United droeg op jonge leeftijd de aanvoerdersband bij zijn club en voetbalt naar zijn rol als dirigent. De Nederlandse verdediger brak als tiener door bij AZ, maar beleefde een moeizaam seizoen bij zijn huidige club Feyenoord. Een verdedigingsfout van Vlaar luidde na veertig minuten de 1-0 van Lita in.

In de tweede helft vergreep Vlaar zich na een minuut aan aanvaller Ashley Young en kreeg een gele kaart. Lita schoot de bal uit de vrije trap vlak buiten het strafschopgebied op de paal. Aan de andere kant van het veld kwam Jong Engeland niet in de problemen door het Nederlandse schaakspel, al had doelman Carson grote moeite met een hard afstandsschot van Hedwiges Maduro. Jong Oranje mocht vlak na rust drie corners nemen, maar even zo vaak werd de bal voor het doel niet eens aangeraakt.

Nadat Otman Bakkal was vervangen door Roy Beerens en Vlaar door Kruiswijk drong Jong Oranje aan. De ploeg kon echter de kwetsbaarheid van de Engelse verdediging niet demonstreren, mede door het felle optreden van het middenveld onder aanvoering van Reo-Coker. De onverzettelijke Engelse aanvoerder ging echter stevig in de fout bij een tackle op Beerens, in stijl van zijn coach Pearce die als speler die bijnaam ‘Psycho’ verwierf. De Ridder mikte uit de vrije trap van twintig meter in de muur.

Jong Oranje kreeg de beste kansen in de slotfase, mede doordat De Haan met Tim Janssen een extra aanvaller inbracht voor verdediger Pieters. Drie schoten werden gesmoord in het volle Engelse strafschopgebied, maar niet de omhaal van Rigters. De gelijkmaker op aangeven van Ryan Donk was de derde treffer van de NAC’er.

In de verlenging kreeg Jong Engeland de Nederlandse speelhelft niet meer te zien. De ploeg van De Haan zette de moegestreden tegenstander volledig klem, maar wist niet te scoren. Zijn collega Pearce leek zijn spelers opdracht te hebben gegeven elke bal die voor hun voeten kwam zo ver mogelijk weg te schoppen. In de strafschoppenserie werd Jong Oranje beloond voor zijn aanvalslust.