Molukse gemeenschap is geen eenheidsworst

In het redactioneel commentaar van 12 juni (`Moluks Isolement`) wordt een eenzijdig beeld van de Molukse gemeenschap geschetst. Al tijdens de kapingen en gijzelingen in de jaren zeventig waren er stemmen binnen de Molukse gemeenschap die zich keerden tegen het gebruik van geweld. Ir. J.A. Manusama, president van de RMS-regering in ballingschap, heeft zich altijd consequent op dit standpunt gesteld, ook toen hem dat binnen eigen kring op de nodige kritiek kwam te staan.

Inmiddels is er veel meer diversiteit binnen de Molukse gemeenschap dan in het commentaar wordt gesuggereerd. Zeker, een deel van die gemeenschap houdt nog vast aan het ideaal van een eigen staat. Ook binnen die gelederen wordt, ook door een aantal van de kapers, benadrukt dat nu andere middelen moeten worden ingezet. Veel andere Molukkers hebben andere wegen gevonden om hun verbondenheid met het land van herkomst vorm te geven. Toen sprake was van grootschalig geweld in de Molukken heeft een meerderheid van de Molukkers, in de wetenschap hoe hardnekkig beelden uit het verleden kunnen zijn, juist door middel van stille marsen een signaal afgegeven dat Molukkers zich als deel van de Nederlandse samenleving wilden manifesteren.