Kissin speelt als een mijmerende jongeling

Concert: Jevgeny Kissin, piano. Gehoord: 10/6 Concertgebouw Amsterdam. Radio 4: 16/9 20 uur.

Midden op het frontbalkon van het Amsterdamse Concertgebouw, recht tegenover de Steinway, zitten de twee vrouwen uit het leven van het Russische pianofenomeen Jevgeny Kissin (1971) zachtjes mee te wiegen op de glasheldere notencascades.

Nooit slaan Kissins moeder en de 84-jarige Anna Pavlona Kantor, zijn enige pianolerares vanaf de Gnessin Muziekschool voor Begaafde Kinderen, een van zijn concerten over.

Het zijn de beschermengelen van Kissin, wiens leven zich afspeelt in de kunst.

Kissin is een romanticus van het zuiverste water, zijn temperamentvolle spel zit boordevol passie en onstilbaar verlangen naar alles wat onbereikbaar is. De magische manier waarop hij een enkele toon al kan laten doorklinken alsof er een complete roman achter schuilgaat, is uniek. Zijn met emotie geladen akkoorden pulseren in alle denkbare richtingen. Zijn onweerstaanbare melodielijnen zijn expansief en altijd vloeiend.

Maar Kissin heeft ook een feilloos inzicht in muzikale structuren, hij beheerst de kunst van timing en dynamische beweging tot in de finesses.

Zijn lyrische lezing van Schuberts Sonate in Es, D 568, speelde zich af in de intieme eenzaamheid van een mijmerende jongeling, die door zijn venster uitkijkt op groene heuvels met grazende koeien in de mist. Iedere noot getuigde van het met Schubert gedeelde vermoeden dat er achter zulke banale natuurtaferelen nog een andere werkelijkheid moet bestaan, een heroïsche wereld vol duivels en engelen.

Magistraal en bloedstollend intens klonk Kissins kernachtige vertolking van de 32 Variaties op een eigen thema in c van Beethoven. Zó gaaf en indringend volgden de variaties elkaar in vliegende vaart op, dat voelbaar werd dat Kissin levenslang zal blijven streven naar overweldigende instrumentale en muzikale perfectie.

De 6 Klavierstücke op. 118 van Brahms schilderde Kissin met de milde wijsheid van een oude man, in geraffineerd contrasterende klank- en kleurschakeringen. Daarna brak het virtuoze pianotumult genadeloos los in het zinderend vertolkte Andante spianato et Grande Polonaise brillante van Chopin.

Tijdens drie toegiften laafde Kissin zich aan het warme enthousiasme van het publiek, dat hij opnieuw verbijsterde met zijn spatgave uiteenzetting van de Carmen Fantasie in de onspeelbare bewerking van Vladimir Horowitz.