Kim

Kim Hoorweg (Foto Universal)
Kim Hoorweg (Foto Universal) Universal

Nu ze een cd heeft gemaakt op het gerenommeerde Amerikaanse platenlabel Verve en ze in juli op het North Sea Jazz debuteert, is de 14-jarige Kim Hoorweg uit Vianen het gesprek van dag. De dochter van Erwin Hoorweg, pianist in de jazzformatie The Houdini`s, wordt neergezet als een soort wonderkind van de jazz. Het is vooral de combinatie van een jonge leeftijd en de keuze voor jazz die de gemoederen bezig houdt.

Valt er al enig historische besef van swing, dictie en voordracht te verwachten van een tiener? Natuurlijk niet. Jazz zei haar tot een aantal jaren geleden helemaal niets. Ze zong met vriendinnen en volgde lessen op cello en piano. Haar interesse voor jazz-gerelateerde muziek werd gewekt door haar vaders arrangeurswerk voor Strange Fruit, de cd van Trijntje Oosterhuis. Juist Oosterhuis` popachtige benadering in de bloemlezing van Billie Holiday en Gershwin-songs, begreep ze. De tweedejaarsleerlinge aan de Rotterdamse Havo voor Muziek en Dans geldt nu als Oosterhuis` protegé. En dat is een aanbeveling in platenland waarop direct is geanticipeerd.

Op de cd Kim is back staan dertien nummers begeleid door vader Hoorweg op piano, saxofonist Rolf Delfos, bassist Guus Bakker en drummer Pascal Vermeer. Het repertoire bestaat uit één eigen compositie en verder standards (veelal Gershwin) met frismoderne accenten. In het titelnummer noemt Kim zich een `chick with a mission`. Een stoere kreet die helemaal niet lijkt te komen uit de mond van het lieve porseleinen popje op de hoes.

De vraag is vooral wiens missie het nu werkelijk was om Kim nu al voor het voetlicht te zetten. Wie haar hoort wordt heus wel doordrongen van haar talent. Maar waar bijvoorbeeld soulzangeres Joss Stone in 2004 met haar debuut wist te verbazen met onwaarschijnlijk sensationeel klinkende, bezielde soul, tekent Kim nog nauwelijks voor een opmerkelijk of geloofwaardig geluid. Ze heeft een helder stemmetje en een speelse timing die leuk is voor haar leeftijd. Er zijn echter genoeg punten die aandacht vragen, zoals haar dictie en schuchtere podiumpresentatie waarbij de band haar door de nummers heen helpt.

Kim vindt jazz leuk. Maar het is een misverstand te denken dat een schattig talent in de dop als zij nu al iets te zoeken heeft bij Verve - de stal van vele grote jazzartiesten. Nu is Kim een hertje gevangen in de koplampen. Hopelijk vindt ze jazz, wanneer de hype voorbij is, nog steeds leuk.