sport & oorlog

Een hockeytoernooi op het Britse marineschip waarop fotograaf Worlding begin jaren zeventig meevoer. Foto Jim Worlding
Een hockeytoernooi op het Britse marineschip waarop fotograaf Worlding begin jaren zeventig meevoer. Foto Jim Worlding Worlding, Jim

Soms kunnen oorlogen saai zijn. Dat ondervond Jim Worlding (56) toen hij begin jaren zeventig twee maanden op een marineschip doorbracht als scheepsfotograaf. Worlding kreeg de opdracht om alle verrichtingen van de Britse mariniers vast te leggen tijdens de olieboycot die zijn land in december 1965 aan het toenmalige Rhodesië had opgelegd. Tijdens het embargo – dat tot juni 1975 van kracht was – patrouilleerden marineschepen dagelijks voor de kust van Mozambique in een poging olieleveranties aan het separatistische regime van Ian Smith te dwarsbomen. „Er is in die jaren geen schot gelost”, vertelt Worlding, die nog altijd werkzaam is als fotograaf, per telefoon vanuit Cambridgeshire. „Maar we moesten te allen tijde paraat zijn. Dat bracht een enorme spanning met zich mee.” Op het honderd meter lange schip – waar de post slechts sporadisch werd bezorgd en de hutten niet groter waren dan een luxueus toilet – braken na een maand of twee de eerste ruzies uit. En dus besloot de leiding om bij iedere aflossing een hockeytoernooi te organiseren. De oude en de nieuwe eenheid gingen in teams van zes de strijd met elkaar aan. Ze speelden met een zelfgemaakte bal van touw en zwarte tape, want van de echte ballen waren er te veel in het water verdwenen. „De winnende partij mocht een oude emmer in de nok van het schip hangen”, zegt Worlding. „Ik heb mooiere trofeeën gezien. Maar voor ons was-ie goud waard.”

Danielle Pinedo

Dit is de zesde aflevering in een serie over sporten in oorlogstijd.