Hydrophyte. Elucubrate. Spoliator.

Je moet buitengewoon zijn om geluk te verdienen. Dat weet een kind.

Kunal Sah spelt Foto Margriet Oostveen
Kunal Sah spelt Foto Margriet Oostveen Oostveen, Margriet

Mijn zoon (5) komt uit school en zegt opgeruimd: „We are the best of the best!”

O jee. Geen twijfel mogelijk waar dat vandaan komt: de nieuwe directrice, doctor D., ruim honderd kilo gezag op naaldhakken.

Haar dosis peptalk komt iedere ochtend door de luidsprekers, samen met het trouwbetoon aan de vlag. Meneer S., de onverstoorbare leraar van pre-Kindergarten, heeft sinds haar komst gewoon de stekker uit de intercom getrokken. „We are the best of the best!” Maar als S. er een enkele keer niet is, plugt de hulpjuf altijd weer in. „We are the best of the best!” Aan het mantra van het Amerikaanse openbare onderwijs is niet te ontkomen.

Nu schakelen we even over naar Utah. Naar het stadje Green River. Hier woont, in het plaatselijke Ramada Motel, een jongen van dertien jaar. De jongen heet Kunal Sah en hij mist zijn ouders onverdraaglijk. Vorig jaar zijn ze het land uit gezet. Een ingewikkeld verhaal. Zijn vader is na zestien jaar in Amerika alsnog zijn status van politiek vluchteling misgelopen en moest toen met zijn vrouw naar India terugkeren.

De jongen, geboren in Amerika, mocht blijven. Kunal Sah woont nu al bijna een jaar bij zijn oom en tante, die het motel uitbaten. En wat heeft hij sindsdien gedaan? Vier, vijf uur per dag leerde hij halsstarrig woorden uit het hoofd. De moeilijkste Amerikaanse woorden. Hydrophyte. Elucubrate. Spoliator.

Kunal Sah is vastbesloten zijn ouders terug te brengen. Op school hebben ze ook hem geleerd dat alleen ‘the best of the best’ in dit land het geluk zullen afdwingen. Dus Kunal Sah nam zich voor de moeilijkste spellingwedstrijd die er is te winnen en zo de aandacht op zijn ouders te vestigen. Hij schreef zich in voor The National Spelling Bee.

Waar het woord Bee op slaat, weet niemand. Het werd vroeger gebruikt voor bijeenkomsten waar iedereen samenwerkte, maar daarvan kan in dit drama juist geen sprake zijn.

The National Spelling Bee verhoudt zich tot Het Nationaal Dictee als de Slag bij Verdun tot een partijtje touwtrekken. En dan is het Dictee nog voor volwassenen. Slagveld The Bee is bezaaid met kinderen.

Er zijn speelfilms gemaakt over het fenomeen, zoals Spelling Season, met Richard Gere, en het hier razend populaire Akeelah and the Bee. De eerste gaat over een meisje met een gestoorde moeder, de tweede over een meisje uit de getto’s van Los Angeles. Natuurlijk overwinnen beiden van alles om in de wedstrijd ‘the best of the best’ te worden en het geluk te verdienen.

Nog nooit waren er zoveel deelnemers als dit jaar. Tien miljoen Amerikaanse kinderen stortten zich op de voorrondes; 286 haalden de slotrondes in Washington. Ruim twee derde van hen komt van openbare scholen. De meerderheid is wit of Aziatisch. Vijftien kinderen zijn zwart.

Vorige week was het zover. Dus ik sta paraat in het Grand Hyatt hotel in H Street, waar de finalisten logeren en zullen spellen, gesponsord door honderden kranten met leuke namen als Patriot News en The Kokomote Tribune. Ik heb me strategisch opgesteld naast het hoofdpodium om Kunal Sah te schaken, voordat de mensen van ABC en CNN hem zullen bespringen. The Bee is hier groot nieuws, en zo’n speelfilmachtig verhaal willen we allemaal wel.

Dan staat Kunal Sah achter de microfoon. ‘Hurdle’, is voor hem het woord. Horde. „Hurdle”, herhaalt Kunal. „H-U-R-D-L-E.”

Goed! Ik vang hem op. Geef de oom een hand. Gedrieën slalommen we om de camera’s, snel een lunchroom in. Kunal Sah stort zich met een onweersgezicht op een caesar salad, met halfvolle mond zinnetjes brommend als:

„Mijn ouders deden alles goed.”

„Je moet het woordenboek van buiten leren.”

„Ik moet hier een opleiding volgen, zegt mijn vader.”

„Kunal is niet boos, alleen een beetje depressief”, probeert de oom nog. Kunal, uitgeteld van de spanning, zegt niets meer.

Een half uur later wordt bekend dat Kunal Sah samen met een kleine tweehonderd kinderen te weinig punten heeft verdiend in de voorrondes. Zij halen de kwartfinale niet. Kunal rent een roltrap op en zal zich voor uren opsluiten in zijn kamer.

De bloedstollende finale? Die was overal live op televisie. Twee uur lang verbaal penalty’s schieten. Rascacio. Bouleuterion. Aniseikonia. Laquear. L-A-Q-U-E-A-R. Eén letter fout, en weer kon een kind vertrekken.

Evan O’Dorney bleef over. Het geniale kampioentje hield voet bij stuk: wiskunde was veel leuker. In de laatste reclamepauze kroop hij op de schoot van zijn moeder om met haar haren te spelen.

Kunal Sah keek ernaar op zijn hotelkamer. Zelf was hij weer gewoon. Dat was niet genoeg.