Zoek de hartaanval

Het medicijn rosiglitazon moet beschermen tegen ouderdomsdiabetes, maar kwam deze week opnieuw onder vuur. Er blijven grote twijfels bestaan over de veiligheid.

Het Amerikaanse tijdschrift The New England Journal of Medicine zette deze week weer onderzoek over rosiglitazon en hartaanvallen op zijn website.

Het eerste onderzoek, een maand geleden, was een meta-analyse die een ruim veertig procent verhoogde kans op een hartaanval bij de rosiglitazongebruikers liet zien. Groot nieuws. Fabrikant GSK verloor tien procent van zijn beurswaarde.

In reactie waarschuwde toen een commentator in het concurrerende Britse The Lancet tegen mediahypes en tegen overhaast stoppen met het middel. Het wachten was, zei The Lancet, op de uitslag van het RECORD-onderzoek dat speciaal is opgezet om hartziekten door rosiglitazon en andere diabetesmedicijnen op te sporen.

The New England Journal of Medicine publiceerde een tussenanalyse van de RECORD-studie op zijn website. Die studie kijkt bij bijna 4.500 mensen met beginnende ouderdomsdiabetes, van wie de helft rosiglitazon gebruikt en de andere helft een andere diabetesmedicatie, zes jaar lang of ze hartziekten krijgen of er aan dood gaan. Het toont een trend naar meer hartziekten bij de slikkers van het gewraakte rosiglitazon. Maar het is niet statistisch significant.

„Het algehele cardiovasculaire risicoprofiel van Avandia [de merknaam van rosiglitazon] is vergelijkbaar met de traditionele antidiabetesmedicaties”, staat in een persbericht van fabrikant GSK over deze nieuwe publicatie. Maar op de site van The New England Journal of Medicine staan ook drie commentaren. Het lijkt wel of die over een ander artikel gaan dan de schrijvers van het GSK-persbericht lazen.

Het RECORD-onderzoek krijgt er flink van langs. Het is een geheel door GSK opgezette en bekostigde studie die bedoeld is om aan te tonen dat rosiglitazon niet inferieur is aan andere diabetesbehandelingen. Veelgenoemd bezwaar is dat er na 3,5 jaar veel minder hartziekten in de onderzochte groep waren dan in die patiëntengroep van 55- tot 60-jarigen, met hun bijkomende ziekten, te verwachten was. Waar zijn die patiënten gebleven? Ook stopten veel meer patiënten dan verwacht met het onderzoek. De statistische kracht van het onderzoek is daardoor flink aangetast.

De commentatoren vinden allemaal dat de veiligheid van patiënten die rosiglitazon slikken niet gewaarborgd is.

Wim Köhler