De macht van mannen

Je ziet het ook in Nederland: het aantal hoofddoeken groeit. De boerka is hier nog een echte uitzondering, maar steeds meer steeds jongere meisjes verlaten het huis niet meer zonder de haren zedig bedekt te hebben. Het geeft ze vrijheid, zeggen ze, en identiteit. Het biedt bescherming tegen opdringerige blikken, maar het geeft ook de mogelijkheid om je op te fleuren. Sommige hoofddoeken zijn wuft en modieus, andere reduceren de vrouw tot een zedige non of een uitdrukkingsloze sombere gestalte. Met name bij kleine meisjes vind ik het een beklemmend gezicht: die moeten springen, dansen, voetballen, zwemmen, tikkertje spelen, uit hun dak gaan en dat keurslijf laat dat niet toe.

Arita Baaijens komt al jaren in Noord-Afrika. Ze schreef voor M eerder over de populariteit van soaps op de Egyptische televisie, die soms de traditionele rolverdeling tussen man en vrouw bevestigen, maar soms ook plotseling taboes doorbreken.

Deze maand belicht ze de opmars van de hoofddoek in Egypte, die wonderlijk genoeg wordt gepromoot door een op het oog verlichte televisie-imam, die een vorm van islam light propageert.

De man had zoveel fans dat hij na een indringend gesprek met de veiligheidsdienst spoorslags het land verliet. Hij evangeliseert nu vanuit Engeland en zijn website trekt 25 miljoen bezoekers per jaar.

Wat Baaijens trof was de snel toenemende zedigheid onder de Egyptische dames van de midden- en hogere klasse. Van de ene op de andere dag besluiten ze hun hoofd te bedekken en zijn daar erg trots op.

Echt snappen doe je het niet. Natuurlijk: 11 september heeft de wereld veranderd, moslims worden anders bekeken, voelen zich in het defensief gedrukt, gaan hun eigen identiteit benadrukken en ga zo maar door. Maar dat zijn allemaal abstracties. Ik denk gewoon dat de mannen erachter zitten, traditionele, bekrompen zedeprekers die nog steeds menen dat ze een heel geslacht hun wil kunnen opleggen.